,,Goedenavond meneer. Mag ik u héél even storen?”
Aangezien ik de laatste twee jaar minstens twee keer per week rond etenstijd telefonisch ‘gestalked’ wordt door instanties die me iets aan willen smeren, beantwoord ik deze vraag doorgaans met een wat bot en routineus klinkend ‘nee’. De jeugdige en vrolijke vrouwenstem aan de andere kant van de lijn klinkt echter dusdanig veelbelovend dat ik mijn pantser laat zakken en iets mompel in de geest van ‘ga uw gang!’
,,Kent u Digitenne?” Toch enigszins teleurgesteld dat het hier geen oneerbaar voorstel betrof, antwoord ik bevestigend. De jongedame aan de andere kant van de lijn complimenteert mij met het feit dat ik al KPN-klant van het eerste uur ben, hetgeen volgens mij niet echt een prestatie is aangezien zo’n beetje de ganse natie sinds de uitvinding van de telefoon wel iets met dit bedrijf te maken heeft of had, maar ik voel mij toch gevleid. Vanwege mijn onvoorwaardelijke trouw aan het bedrijf deed de jonge dame mij een aanbod dat ik simpelweg niet kon negeren. ‘An offer you can’t refuse!’zouden ze rond Sicilië zeggen, maar dan in het Italiaans.

Een maand lang (de héééle maand september) zou ik gratis en voor niks de geneugten mogen proeven van talrijke televisiezenders in het universum en dat allemaal zonder gebruik te maken van die vermaledijde kabel. Nou was het eigenlijk al 4 september dus van een hele maand was al lang geen sprake meer en het kastje zou pas vijf werkdagen later arriveren en dan zitten we dus alweer op 9 september. Daarbij komt nog dat mijn huis van onder tot boven zwaar en naar volle tevredenheid bekabeld is, maar goed, je blijft Hollander nietwaar? Het woordje ‘gratis’, gecombineerd met een chronische vorm van nieuwsgierigheid doet bij mij nog altijd wonderen.

Ik wil ook wel eens naar de Oezbeekse X-factor kijken en de IJslandse voetbalcompetitie moet écht sensationeel zijn, dus ik stem toe. Niet vijf maar acht werkdagen later (we spreken alweer van 13 september) arriveert het kastje en binnen vijf minuten heb ik alles correct aangesloten. Maar helaas, het werkt niet, want het decodertje doet het alleen met de bijgeleverde afstandsbediening en die blijkt kapot te zijn. Dan kun je dus naar een klachtennummer bellen (hiervoor rekent KPN nog eens 30 cent per minuut), maar daar geeft een bandje aan dat er momenteel zoveel mensen met Digitenne-vragen aan de lijn hingen dat het beter was om later nog eens terug te bellen. Na drie pogingen (later die avond) is het raak. Ik word in de wacht gezet en na vijf minuten krijg ik zowaar een écht mens aan de lijn. Nadat ik het probleem heb uitgelegd moet ik eerst nog wat vragen beantwoorden die mij de indruk geven dat hij zich er van wil vergewissen dat hij niet met een dyslectische Neanderthaler van doen heeft. ,,Is het kastje goed aangesloten? Heeft u de bijgeleverde batterijen in de afstandsbediening gedaan? Heeft u ook nog andere batterijen geprobeerd? Ik ben eigenlijk al een fase verder dus vermoedelijk klinken mijn antwoorden (‘ja, ja en nog eens ja’) ietwat en, eerlijk is eerlijk, ik moet de KPN-klachtenman nageven dat hij rustig blijft. ,,Ik stel voor dat je me een nieuwe afstandsbediening stuurt en dan is het opgelost”, laat ik hem weten. Dat vind hij eigenlijk ook wel een goed idee, maar, zo deelt hij me mee, dat kan niet. ,,Wij leveren geen losse afstandsbedieningen meneer. U moet uw hele kastje weer loskoppelen en met alle toebehoren weer in de doos stoppen en vervolgens mag u dit gratis aan ons retourneren.vHet in de bijgeleverde doos stoppen van decoder en randapparatuur blijkt nog een heel gedoe. Ik vond de Kubus van Rubik makkelijker. En dan moet je vervolgens dus ook nog eens met die doos naar het postkantoor. Eigenlijk heb ik er al helemaal geen zin meer in, maar ik stem toch nog toe dat ik van KPN (binnen vijf werkdagen) een volledig nieuwe set opgestuurd krijg.

Straks heb ik dus nog ruim een week de tijd om te kijken of Digitenne mij een nieuwe kijk op medialand kan bieden. Dat wordt nog een leuke wedstrijd. Digitenne begint met een 2-0 achterstand. Als ik neerleg gaat de deurbel. Ik doe open. Een jongeman zegt dat hij het woord van God komt brengen. ,,Hoe lang mag ik het uitproberen?”, vraag ik.

Kees Thies