Ik heb ernstig last van een wachtbeleving


Heeft u wel eens een wachtbeleving gehad? Nee, dat is niks engs hoor en u hoeft zich er ook niet voor te schamen. Wachtbeleving is een typische Prorail-term. Nou ja, misschien bestond het woord al langer, maar als ik het wat oppervlakkig ‘google’, kom ik voortdurend uit bij ons nationale spoorclubje, dat zijn zaakjes maar zo moeizaam op orde krijgt. Prorail heeft uitvoerig onderzoek gedaan naar het fenomeen ‘wachten’ en wat blijkt? We vinden het met z’n allen reuze vervelend…. wachten dus… vooral op een trein. Goeie conclusie van Prorail, al hadden ze de onderzoekskosten beter in hun zak kunnen houden, want als ze mij gebeld hadden had ik ze direct wel kunnen vertellen dat het geen lolletje is om te moeten wachten op een trein, die ook nog eens te laat is en dat het allemaal nog veel erger is als je dat in je uppie moet doen op een stationnetje waar het tochtig, nat en saai is. Leve Prorail voor het medeleven. Maar we zijn er nog niet: de onderzoekers van Prorail zijn eens flink de diepte ingedoken en kwamen ook nog tot een tweede conclusie. Komt ie: ‘Als het wachten prettig en comfortabel is en de tijd aangenaam en nuttig kan worden besteed, wordt het wachten als minder lang ervaren.’
Ik ben onder de indruk. Het lijkt wel of ze me persoonlijk kennen bij Prorail, want ook ik heb ervaren dat het wachten op zo’n perronnetje me een stuk makkelijker afgaat als ik er wat bij te doen heb. Alleen al om die reden vraag ik meestal Katja Schuurman mee om me voor te lezen uit de verzamelde werken van Proust, maar zij kan zich tegenwoordig een auto permitteren, dus sta ik hier nu moederziel alleen in dit mistroostige hokje op het perron van station Zwijndrecht. Maar er is hoop: de allersaaiste stationnetjes van ons land, waaronder het Zwijndrechtse, worden, als gevolg van het ‘wachtbelevingsonderzoek’, stevig onder handen genomen. Onder mijn voeten ligt straks een gezellig mozaïekvloertje met daaronder zelfs vloerverwarming. En o ja, er komt ook nog een kunstwerk om lekker naar te staren. Ik vind het prachtig, maar ik bekijk het liever vanuit de trein… als die tenminste eens kwam.

Plaats een reactie