Lijstjes. Ik ben er dol op. Misschien zegt dat ook wel iets over mijzelf, want lijstjesliefhebbers als ik zijn best wel een tikkie lui. Ik vind het altijd wel makkelijk als iemand anders al een kant-en-klare-top-tig voor me heeft samengesteld, zodat ik niet zelf hoef uit te zoeken wie nu de meest irritante Nederlander in de reclame is (Johan Derksen met stip), welke Europeaan zich het belabberdst kleed (wij zijn tweede, ná Rusland) en waar op deze planeet de mannen gemiddeld het kleinste pielemoosje hebben (Pakistan). Bij dat laatste lijstje zet ik zo mijn vraagtekens, want ik vraag me af of de interviewer alle antwoorden ook persoonlijk gecheckt heeft. Laat ik het zo zeggen: ik zou in de Swat-vallei niet graag een kerel naar zijn mannelijke reikwijdte vragen. Voor je het weet kun je een kromzwaard uit je nek peuteren.
Vraagtekens zet ik ook bij dat lijstje met meest gastvrije steden van ons land. Wij (Dordt dus) zijn blijkbaar gestegen van de vijftiende naar de veertiende plaats en steken Amsterdam, Leiden en Rotterdam naar de kroon. Dat wedstrijdje is georganiseerd door een horeca-adviesbureautje dat lekker aan de weg timmert en het credo daarbij is dat die paar gemeenten die er aan deelnemen (in dit geval heeft Dordt zich niet actief ingeschreven, maar ging het om de 21 grootste gemeenten van Nederland) altijd wel een keer aan de beurt komen om een poedelprijsje in ontvangst te nemen. Nou heb ik de vragenlijsten gezien, maar er staat niet bij wat voor weer het was tijdens die ‘interviewmomentjes’ (Breda als de zon schijnt is écht leuker dan het Statenplein tijdens een hoosbui) en ook verkeersopbrekingen (de Visstraat wórdt vast prachtig, maar nu is het even vervelend) kunnen van invloed zijn op iemands antwoorden. Het belangrijkste van alles is dat die wat stug aandoende Dordtenaren best leuke mensen zijn, maar je moet ze eerst wel een beetje leren kennen. Die gereformeerde Hollandse klei-factor, die nu eenmaal in onze genen zit, wordt vast niet meegewogen en dus zul je het van Den Bosch, Breda en Maastricht nooit en te nimmer winnen… nou ja, hooguit op penislengte dan.

Afbeelding: Heijckers Art is de beheerder van dit werk van Eric Kusters, getiteld ‘Hollandse Nuchterheid’. Het werk was te bezichtigen tijdens de expositie “La grande bouffe” in het Munttheater te Weert. (zie ook: http://www.heijckers.com/index.php?page=werken&cat=2&naam=hollandse-nuchterheid