Nee, het is geen prettig gezicht… die aangespoelde dooie bever op het puntje van Stadswerven. Van Kees Aantjes, ook wel bekend als De Vloggende Bestemming, hoorde ik gisteren dat het dier daar lag. ,,Ik vermoed dat hij gestorven aan een buikwond; wellicht veroorzaakt door de schroef van een boot.’’
De foto’s die hij met me deelde waren best wel wat heftig op de nuchtere maag, maar tóch besloot ik later die dag zelf ook maar eens een kijkje te gaan nemen. Blafmans mee natuurlijk als was ze was verongelijkt dat ik haar dit keer op dit nog braakliggende stukje grond voor alle zekerheid aan de lijn hield. Nu heb ik ooit wel eens bevers in het wild gezien – ik was er in 1988 zelfs bij toen de eerste bevers in de Biesbosch werden uitgezet – maar dat ze zó groot konden worden wist ik niet.
Nu denkt u misschien, wat is er nou zo bijzonder aan een aangespoelde dooie bever op het eiland van Dordt? Tja, op zich misschien niks, maar het schijnt de laatste tijd steeds vaker voor te komen dat bevers het slachtoffer worden van varend of rijdend verkeer. Dat is kennelijk een gevolg van het feit dat de beverpopulatie (niet alleen in de Biesbosch) behoorlijk floreert en dat jonge bevers dus steeds vaker op avontuur gaan om een eigen territorium te ‘creëren.’ Een rondje ‘googelen’ bevestigt dat, want ik tref daar inmiddels een stuk of twintig berichten aan over, waar dan ook, aangetroffen verongelukte bevers… meestal doodgereden, soms het slachtoffer van een aanvaring of verdronken na verstrikt te zijn geraakt in gaasconstructies die als oeverbescherming dienen. In Limburg wordt er zelfs af en toe eentje doodgeschoten. Hoe dan ook stemt het me droevig, zo’n dode bever op een rivieroever. ,,Wen er maar aan,’’ vertelde een bevriende bioloog me gisteren. ,,Ze zijn simpelweg het slachtoffer van hun eigen succes.’’
Over die logica moest ik – betontijger – nog lang nadenken.

FOTO’s: De Vloggende Bestemming
https://www.devloggendebestemming.nl/