Hoe ga je als columnist om met aan het geloof gerelateerde gevoeligheden? In al mijn jaren bij deze krant, die in het ‘achterland’ nog altijd een behoorlijk grote gereformeerde lezersschare heeft, ben ik daar nog altijd wat zoekende in. Ik bedoel… ik wil niemand kwetsen, maar ik kan er ook weer slecht tegen als mensen met een andere geaardheid of seksuele voorkeur juist vanwege de starre, of beter gezegd ‘halsstarrige’ geloofsovertuiging van hun medemensen gekwetst wórden. Toch wil ik ‘orthodoxen’ (of ze nu christen of moslim zijn) ook weer niet meteen ‘bashen’ of ‘cancelen’… iedereen in dit land heeft immers het volste recht om te geloven wat hij of zij wil. Toch blijf ik moeite houden met mensen die zonder enige ruimte voor twijfel of nuance de regels van ‘Het Grote Boek’ naleven en louter op basis van wat zij daarin lezen (of van wat zij daaruit opmaken) anderen uitsluiten. Zo vind ik het bijvoorbeeld uitermate pijnlijk om het Alblasserdamse SGP-gemeenteraadslid Jan Mark Ten Hove met droge ogen te horen beweren dat gesprekken met kerken, scholen en sportverenigingen over de acceptatie van niet-hetero’s hem eigenlijk al véél te ver gaan. Wat ik zo mogelijk nóg verwerpelijker vind is dat hij vervolgens de Turkse gemeenschap in het Damdorp opvoert om zijn benauwde standpunt kracht bij te zetten. Turken zijn, volgens de logica van deze in zijn eigen opvattingen vastgeroeste SGP’er, immers moslims en moslims (zo zegt hij eigenlijk zonder het daadwerkelijk te zeggen) hebben het per definitie óók niet zo op homo’s.
Ooit vormden politici als Ten Hove in de polders nog de norm maar vandaag de dag zijn dit soort vastgeroeste ‘kleindenkers’ gelukkig behoorlijk in de minderheid.  Alleen weten zij vanuit die minderheidspositie het ‘maatschappelijk veld’ helaas nog altijd behoorlijk te domineren. Gevolg? Kom je als Alblasserdamse jongeling nét aarzelend maar vol goede moed uit de kast… Ten Hove & co jagen je er wel weer in. Bah.