Er zullen ongetwijfeld lezers zijn die vinden dat ik in herhaling val. Ze hebben gelijk… vandaag een jaar geleden schreef ik er namelijk ook al over de droevige ‘staat’ van de gebitten op dit eiland. Dát ga ik nu nóg een keer doen. Waarom? Omdat ik me graag aansluit bij de oproep van twee belangrijke instellingen, namelijk Dokters van de Wereld en de FNV. Die organisaties pleiten voor de terugkeer van tandartszorg in het basispakket… dit omdat steeds meer mensen in dit land de tandarts mijden uit angst voor de rekening. In Dordt is dat, zo vertelde mij een tandarts, zelfs letterlijk aan de gebitten van een groeiend aantal inwoners af te lezen. In deze stad, zo vertelde hij me, is het trouwens niet alleen met de gebitten van volwassenen, maar óók met die van de jeugd droevig gesteld. Naar schatting gaat een kwart van de Dordtse kinderen zelden of nooit naar de tandarts en dat is opvallend, aangezien tandzorg voor minderjarigen in dit land immers nog altijd gratis is. Dat heeft, zo stelt deze tandarts, veel te maken met het feit dat de ouders van die kinderen, vanwege de vrees voor het kostenplaatje, zélf ook niet naar een tandarts gaan en hierdoor kennelijk ook niet of nauwelijks geneigd zijn om hun kinderen daar dan wél naartoe te sturen. Gevolg is dat de gebitskwaliteit van die tandzorg mijdende ouders (én die van hun kinderen dus) nóg verder achteruit holt. En dát maakt de emotionele en financiële drempel naar de tandarts uiteindelijk alleen nóg maar hoger. Alleen al dáárom vind ik dus dat tandheelkundige zorg onderdeel moet uitmaken van het basispakket. Tevens pleit ik, maar ook dát deed ik al eerder, voor de terugkeer van de schooltandarts én voor de invoering van een ‘gemeentelijk tandartsfonds’ bestemd voor mensen met een minimuminkomen. Dat we daar met z’n allen aan bijdragen lijkt me niet meer dan logisch toch?