Het is alweer een tijdje geleden dat ik, samen met een deskundige jury, elke decembermaand mocht besluiten wat het Dordts woord van het jaar was. Dat leverde in de loop der jaren een handvol pareltjes op die soms zelfs de landelijke nieuwskolommen haalden. Schapetrots uit 2014 (toen FC Dordrecht bij verrassing promoveerde naar de hoogste voetbalafdeling) is misschien wel de meest memorabele, maar misschien herinnert u zich ook wel  swaffeltherapeut (2013), pantoffelritje (2015) en valboete (2017). De betekenis van die woorden in vogelvlucht: swaffeltherapeut ging over een fysiotherapeut die niet alleen met zijn handen werkte, een pantoffelritje maak je (in zo’n elektrisch busje) naar ziekenhuis of winkelcentrum en valboete betrof een extra bijdrage die bewoners van een Dordtse woonzorgcentrum moesten betalen als zij vaker dan twee keer per jaar, als gevolg van een val in huis, gebruik maakten van de noodknop.
Hoe dan ook… een paar jaar geleden ben ik, wegens ernstig tijdgebrek, gestopt als juryvoorzitter en initiatiefnemer van die jaarlijkse uitverkiezing en ik hoop nog altijd dat zich een nieuwe initiatiefgroep meldt om het stokje over te nemen.
Inmiddels zijn we alweer over de helft van het jaar en als het helemaal alleen aan mijn persoontje zou liggen dan zou ik wel weten wat het Dordtse woord van 2023 zou moeten worden… dat is namelijk borddichtheid. Dordt, zo blijkt, zit namelijk stampvol verkeersborden. Om precies te zijn tref je hier zo’n beetje om de 33 meter een verkeersbord aan en als je daar dan ook nog allerhande informatieborden bij optelt is dat gewoon té veel… iets met bomen en een bos, zeg maar. Ik ken trouwens diverse plekken in de stad waar je als verkeersdeelnemer, vanaf één plek dus, de informatie van minstens zes verschillende verkeers- en aanduidingsborden in één keer in je moet opnemen. Da’s simpelweg niet te doen. Hoog tijd dus voor een rigoureus rondje ‘ontbording.’ Ook een mooi woord trouwens.