Is de tijd van lokale omroepen voorbij en moeten we streven naar minder, maar grotere en meer professionele streekomroepen in dit land? Eén omroep voor de Drechtstedenregio bijvoorbeeld, maar dan wél écht professioneel en dus ook met een serieus budget?
Al in eerdere columns gaf ik al aan pleitbezorger te zijn van een Drechtstedelijke omroep en kennelijk sta ik in die gedachte niet alleen. Ook het ministerie (OCW) zet nu namelijk serieus in op regionale krachtenbundeling. Zoals het nu gaat (elke gemeente, hoe klein ook, een eigen omroepje) is immers op het belachelijke af. In Dordt – op zich groot genoeg voor een lokale omroep – gaat het op zich allemaal nog nét; beetje tafellaken/servet-verhaal, dát wel en ook té veel nadruk op televisie, waardoor radio (ik stelde dat al eerder) een ondergeschoven kind is. En toegegeven… er moet zo nu en dan wat gemeentegeld bij, vanwege huisvestingproblemen of slijtage aan apparatuur, maar los daarvan doet RTV Dordrecht  het inhoudelijk (want weinig ruzie in de tent) niet eens zo heel beroerd. Met de beschikbare middelen én – op een paar betaalde krachten na – nauwelijks professionele medewerkers worden er bij de lokale omroep op dit eiland zo nu en dan zelfs kleine wondertjes verricht.
De meeste omroepen in de regio echter ogen, klinken en ruiken vaak ernstig naar spruitjes. De kwaliteit en de productiefrequentie verschillen hemelsbreed per gemeente en uiteindelijk zijn de meeste van die omroepjes eigenlijk niets anders dan een veredeld tijdverdrijf voor hobbyisten met een piratenverleden die, al ouwehoerend, navelstarend en plaatjesdraaiend, maar even vergeten dat het toch écht hun taak is om hun omgeving van journalistiek relevante informatie te voorzien. Het louter voorlezen van de krant en de bioscoopagenda is daarbij écht niet genoeg.
En ja, je kunt ook opteren voor betere en actievere samenwerking van al die kleintjes, maar daar geloof ik niet in: da’s alleen maar méér getrut en hobbyisme… maar dán gebundeld.