‘Nederland deugt niet en Dordt is een dooie stad die hard achteruit keldert.’ Op de ‘sociale’ media, de dieptreurige keldergewelven van notoire klagers, tref ik steeds vaker ongefundeerd gemopper aan van mensen die nauwelijks de moeite nemen om zich serieus te informeren. In hun permanente staat van verontwaardiging vinden zij elkaar op modderige speelveldjes die de naam Facebook, X en Telegram dragen. Intussen staat ons land nog altijd volcontinu in de top vijf van mondiale ranglijsten met betrekking tot zaken als welvaart en geluk en op de zogeheten woonaantrekkelijkheidsindex van gemeentes stijgen ‘we’ al decennia achtereen gestaag. Kortom, wie té lang op Facebook rondhangt krijgt een vertekend beeld van de werkelijkheid. Nu stoor ik me daar meestal niet aan, maar die ene specifieke en veelgelezen misvatting dat Dordt  ‘een dooie stad’ zou zijn waar, en ik citeer ‘nooit wat gebeurt’ wil ik tóch even rechtzetten. Het is onzin, gevoed door zwartkijkers die kennelijk niet wíllen zien dat Dordrecht sinds de laatste eeuwwisseling, alleen maar leuker en drukker geworden is. En nee, da’s geen ‘tunnelblik’ van een in de binnenstad woonachtige ‘grachtengordelcolumnist’, maar gewoon feitelijk aantoonbaar: Dordt telt maar liefst 200 grote en kleine evenementen per jaar, er waren hier nooit eerder zóveel horeca-etablissementen en terrasjes, de winkelleegstand neemt gestaag af, we worden (mondjesmaat) méér studentenstad, we beschikken vandaag de dag over negen filmzalen en vier musea, de theaterzalen (inmiddels vijf)  stromen sinds de coronadip weer langzaam vol, de monumentrijke binnenstad, die meer en meer ‘ontluikt’ als waterstad, trekt jaarlijks een toenemend aantal toeristen uit binnen- en buitenland, er is hier een bloeiende muziekscène en er wordt momenteel ook nog eens volop gebouwd en gerestaureerd. Toegegeven, op een druilerige dinsdagavond is de Voorstraat wel eens héél lang en héél leeg, maar geloof me… dat geldt ook voor de Kalverstraat en de Coolsingel.
Ben ik dan blind voor de minpunten? Nee joh… daar schrijf ik al veertien jaar columns over.