Het verhaal klopt op zich wel hoor, alleen verscheen het afgelopen maandag op een, naar mijn smaak, nét iets te hijgerige ‘toon’ in de media. Ook mijn eigen krant opende met een kop die er niet om loog: ‘Verwijder asbest snel.’
Nu is er op zich niks mis met dat advies, maar er had nét zo goed kunnen staan: ‘Zoek nooit ruzie met een hongerige beer’ of eh… ‘Vermijd wakken bij het schaatsen.’
Nu wil ik de risico’s en gevaren van dat verraderlijke goedje asbest ook absoluut niet bagatelliseren hoor; integendeel zelfs, want ik heb in mijn leven al meermalen (van behoorlijk dichtbij zelfs) gezien wat asbestvezels, eenmaal doorgedrongen in het longweefsel, bij een mens kunnen aanrichten. Alleen eh… een tikkie minder paniekerig had ook wel gekund.
Het betrof hier namelijk een verhaal over schuurtjes in achtertuinen waarvan het zómaar zou kunnen dat daar asbest in verwerkt is. Dat geldt, zo weet ik al jaren, ook voor mijn eigen schuurtje en dus sloeg ik meteen aan op die krantenkop, alsmede op die eerste regels van dat berichtje. Ik citeer: ‘Wie een oude schuur met asbestdak in de tuin heeft, doet er goed aan dat spoedig te verwijderen of te vervangen door een gezond dak. Kenniscentrum Milieu Centraal waarschuwt dat asbestdaken die al minstens 30 jaar oud zijn gaan verweren en dat daardoor schadelijke asbestvezels vrijkomen. ‘Nogmaals daar is niks aan gelogen, alleen lees ik verderop in datzelfde artikel dat afgelopen maandag ‘de week van de asbest’ begonnen is. Dit op instigatie van dat genoemde ‘kenniscentrum’ dat trouwens zijn inkomsten genereert uit overheidssubsidies én bijdrages van brancheorganisaties. Kortom er moesten kennelijk wat fondsjes voor de toekomst worden veilig gesteld. Hoe doe je dat? Door een pr-bureautje de opdracht te geven om wat reuring te veroorzaken. Da’s uitstekend gelukt dus… ik ga écht zo’n verwijderingsbedrijfje bellen. Nou ja… volgend jaar; ze hebben het nu ongetwijfeld véél te druk.