Dat ik voorstander ben van een binnenstad waar minder auto’s rijden is geen geheim. Dat dit funest zou zijn voor de aldaar aanwezige winkeliers en horeca-exploitanten – iets wat tegenstanders beweren – heb ik in de afgelopen jaren al in meerdere columns met argumenten weersproken. De praktijk (andere steden in binnen- en buitenland gingen Dordt immers voor) wijst namelijk uit dat autoluwe steden juist méér bezoekers trekken. Die blijven, zo blijkt uit onderzoek, ook nog eens langer rondhangen omdat het in een autoluwe stad immers prettiger toeven is. Kortom, de feiten wijzen dus uit dat de middenstand, mits je althans de aanlooproutes en de parkeerfaciliteiten ‘aan’ die toegangsroutes goed geregeld hebt, daar nou juist vooral baat bij heeft.
Mijn pleidooi voor een autoluwe binnenstad betekent overigens niet dat ik een autohater ben (dat verwijt kreeg ik in een reactie op een eerdere column over dit onderwerp). Nee hoor… ik heb alleen iets tegen auto’s die nodeloos lang ronkend (en vervuilend) in een binnenstadsfile staan. En dus kan ik er nog altijd met mijn gezonde verstand niet bij dat de gemeente voornemens is om – als straks de Spuiboulevard geen toegangsroute naar de binnenstad meer is – het autoverkeer min of meer te dwingen het stadscentrum ‘aan te vliegen’ via de Stationsweg en de Johan de Wittstraat. Vanaf de rotonde aldaar zal dan een groot deel van de verkeersstroom kiezen voor parkeergarage Drievriendenhof aan de Vest, maar dáár staat het op winkelzaterdagen nu al jaren achtereen muur- en muurvast en kunnen fietsers geen kant op. Da’s dus vragen om nóg meer moeilijkheden. Binnenstadsbezoekers die met de auto naar de stad komen (en die zullen er altijd zijn) moeten méér mogelijkheden hebben om, dicht bij de oude binnenstad, aan de stadsranden te kunnen parkeren. De parkeergarages Drievriendenhof en Visstraat zouden dan moeten worden aangekocht om ze louter als bewonersgarages te kunnen laten fungeren. Daar gaat het straatbeeld óók nog eens op vooruit.