Afspraken kom je, los van overmacht, altijd na toch?. Volgens mij is dat gewoon een kwestie van beschaving. Ik werp die vraag op naar aanleiding van het feit dat het Albert Schweitzer ziekenhuis in Dordrecht overweegt om patiënten, die na het maken van een afspraak op de polikliniek niet komen opdagen, een boete (van enkele tientjes) op te leggen. Het ziekenhuis heeft jaarlijks te kampen met héél veel onaangekondigde afzeggingen en met het oog op de stijgende vraag naar zorg en de personele krapte wil de directie hiermee dus een signaal afgeven. Overigens is het, los van dit ziekenhuis, in de gezondheidszorg heel gebruikelijk om bij een ‘no-show’ een deel van het tarief in rekening te brengen. Laat ik het zo zeggen, ik kan best een afspraak met mijn tandarts afzeggen, maar ik moet dat dan (noodsituaties daargelaten) wél enigszins ruim van te voren doen en met goede redenen omkleed. Laat ik helemáál niks van me horen, dan valt er uiteindelijk tóch wel een keer een rekening op de mat, onder het motto ‘eigen schuld, dikke bult.’
Op zich lijkt het me dan ook niet meer dan fair dat het ASz (immers kampend met 10.000 ‘no shows’ per jaar) tot iets van een boetesysteem komt, al denk ik dat je dit probleem ook op een meer klantvriendelijke manier zou kunnen ‘tackelen.’ Hoe? Tja, misschien wel, zoals in Frankrijk bijvoorbeeld. Daar betaal je, bij het maken van een doktersafspraak, van te voren een klein bedrag (gemiddeld zo’n 25 euro). Dat geld krijg je uiteindelijk gewoon weer terug als je bent komen opdagen of als je, omkleed met plausibele redenen, kunt aangeven waarom het niet lukte om je aan de afspraak te houden. Het gemiddeld aantal no-shows in ziekenhuizen ligt in Frankrijk dan ook beduidend lager.
Ook in het wat hogere segment van de horeca, waar ‘aanbetalen bij reservering’ steeds gebruikelijker wordt, schijnt dit systeem te werken als een tierelier.