Het begon in deze stad, waar je, vooral in en rond de binnenstad nog nauwelijks ergens kosteloos kan parkeren, een steeds groter probleem te worden; de noodkreten hierover ontving ik het afgelopen jaar met toenemende frequentie in mijn mailbox. Voorbeeldje? Ach, ik heb er genoeg: een verpleegkundige hulp in de thuiszorg bijvoorbeeld ontving, binnen het tijdsbestek van zes maanden al voor vele honderden euro’s aan boetes van overijverige parkeerwachters met de flexibiliteit van een loden deur. Die staan trouwens nog ‘open’ want hij ging tegen al die boetes in beroep, omdat hij zich in zijn goede naam en eer aangetast voelde, maar – misschien nog wel belangrijker – (zo schreef hij mij) ‘belemmerd in de zorgvuldige uitvoering van mijn functie.’
,,Ik had vanochtend de taak om twee bewoners van het Stadswiel naar het ziekenhuis te begeleiden, alwaar ze een onderzoekje moesten ondergaan. Beiden zijn vér over de tachtig en slecht ter been en dus haalde ik ze, één voor één bij de voordeur op om ze naar mijn auto te begeleiden. Terwijl ik daarmee bezig was werd ik bekeurd omdat ik mijn auto voor de deur had neerzet. Dat deed ik niet uit gemakzucht, maar omdat de patiënten die ik begeleid héél moeilijk kunnen lopen. Ik had nota bene een briefje in mijn auto gelegd om dat uit te leggen… ja, met mijn mobiele nummer erbij, maar tóch kreeg ik een prent. Die ontving ik een maand geleden ook al eens, toen ik twee parkeerwachters bij mijn auto aantrof en letterlijk kon aantonen wát ik aan het doen was. Maar nee hoor… echt núl begrip.’’
Ik kan nog wel meer columns volpennen met soortgelijke ‘praktijkverhalen.’ Goed idee dus, dat proefproject met speciale parkeerontheffingen voor zorgverleners in Dordt, maar dan wél voor álle werkers in de zorg die op parkeerperikelen stuiten en dus niet alleen voor mensen met een zogeheten BIG-registratie. Een simpele verklaring van de werkgever moet voldoende zijn toch?