Ik moet toegeven dat ik er een hard hoofd in had, toen de gemeente, een jaar of wat geleden, de plannen bekend maakte voor het Weizigtpark nieuwe stijl. Er moesten ruim 120 bomen weg (pijnlijk) want de paden en dus ook de zogeheten ‘zichtlijnen’ door het park moesten breder en overzichtelijker worden. Nog altijd is het wat rommelig in en rondom het park, maar nu de stofwolken hier langzaamaan beginnen op te trekken krijg je nu toch een aardig beeld van hoe het er straks allemaal daadwerkelijk uit gaat zien. En ja, daar heb ik nog steeds wel wat gemengde gevoelens bij maar het is nou ook weer niet zo dat ik op slag depressief wordt van het Weizigtpark ‘twee-punt-nul.’ Laat ik het zo zeggen… ik moet mijn aanvankelijke scepsis een beetje bijstellen. Waarom? Omdat ik nu toch steeds meer overeenkomsten ga zien met die fraaie artist-impressions van destijds en dat schept tóch hoopvol.
Er komt daar trouwens ook een nieuw bruggetje (aan de kant van de Mauritsweg) en dáárover wil ik het graag even met u hebben. Zoals u wellicht weet overleed begin september de immer aimabele Dordtse journalist Frits Baarda, Vlak voor diens plotselinge overlijden bracht Frits een prachtig boek uit, getiteld ‘Alle 704 bruggen van Dordrecht.’ Dat boek is, zoals eigenlijk alle boeken die Frits ooit over zijn geliefde eiland schreef, een must voor elke Dordt-liefhebber. En nu moet ik erkennen dat ik zélf nog niet eens op het idee was gekomen, maar diverse Dordtenaren schreven mij dat het wellicht aardig  zou zijn om die brug te vernoemen naar Frits. En nu weet ik wel dat je (met uitzondering van leden van het koninklijk huis) officieel tien jaar dood moet zijn om een straat of een brug naar je vernoemd te krijgen, maar op elke ‘regel’ valt een uitzondering te maken toch? Ik vind het in ieder geval prachtig klinken… de Frits Baardabrug.