Beschamend dat de Kiltunnel nóg altijd niet tolvrij is


Als de Westerscheldetunnel over ruim een jaar tolvrij is voor personenauto’s dan valt deze regio een wel héél bedenkelijke eer te beurt. De inmiddels bijna 47-jarige Kiltunnel, die Dordrecht en de Hoeksche Waard met elkaar verbindt, is dan namelijk nog de enige tunnel in dit land waar we met z’n allen, los van wegenbelasting, voor moeten betalen. Dat voelt aan als onrecht, dat – zelfs ondanks die recente renovatie – vandaag de dag al lang niet meer goed te praten is. Hoe kan het dat deze oeververbinding tot op heden nog altijd niet gratis is? Tien jaar geleden al hadden automobilisten hun hoop gevestigd op het ‘magische ‘jaar 2020. In dat jaar namelijk zou deze 406 meter lange wegverbinding onder de Dordtse Kil eindelijk zijn afbetaald. Nou… niet dus, want juist in dát jaar was de Kiltunnel, nét aan een grootscheepse en dus peperdure renovatie toe.
Dat zal ongetwijfeld nodig geweest zijn, maar eh… elk jaar rijden hier vier miljoen mensen doorheen dus die tunnel had zichzelf toch al lang en breed moeten hebben terugverdiend? Een simpel rekensommetje leert me immers dat al die tolinkomsten bij elkaar goed moeten zijn voor een opbrengst van ongeveer zeven miljoen euro per jaar. Toch blijken de jaarlijkse exploitatiekosten (vanwege allerlei nog altijd niet afbetaalde rentedragende leningen én die recente renovatie dus) nog altijd niet kostendekkend te zijn en moet een dus blijkbaar negatief exploitatiesaldo voortdurend worden aangevuld door de provincie (50%), de gemeente Dordrecht (42%) en de gemeente Hoekse Waard (8%).
Ik vind dat een beschamende combinatie van mismanagement en boerenbedrog; toen de Kiltunnel in 1977 in gebruik werd genomen luidde de bestuurlijke belofte namelijk toch écht (het staat op papier) dat ‘ie na 15 jaar volledig tolvrij zou zijn. In 2027 bestaat de tunnel precies een halve eeuw, maar ik vrees dat er ook dán wel weer een nieuw argument gevonden zal worden om automobilisten nóg langer te kunnen blijven uitmelken.

Eén reactie

  1. Hoi Kees,
    met veel plezier lees ik je columns. wat betreft Chemours heb ik altijd qua mening mixed feelings en toch ook weer niet, die leg ik uit.
    Voordat we een fabriek als Chemours willen laten sluiten en de productie zouden willen stoppen moet er bij ons als consument ook iets gaan veranderen, maar ook in de voorlichting. bij voedingsmiddelen is het al heel normaal dat we op een potje kunnen lezen welke stoffen er zijn toegevoegd om de kleur en smaak aantrekkelijker te maken. We kunnen dus weten wat we kopen en een keus maken.
    Pfas zit in zoveel producten die we dagelijks gebruiken, maar zijn we daarvan op de hoogte? het zit in motoren, jassen, schoenen, teflon pannen en ga maar door. allemaal zaken waar we prima zonder kunnen lijkt mij maar niet weten dat het erin zit. De teflon pan, die zie je nu overal in de uitverkoop gaan, voorraden moeten weg omdat de consument bewust wordt dat hierin dus Pfas stoffen zitten verwerkt en leveranciers bang zijn met onverkoopbare voorraden te blijven zitten. Dus ik merk dat we veel praten over het sluiten van dergelijke fabrieken die dit soort producten maken maar volgens mij niet weten wat WIJ dan moeten laten om dat mogelijk te maken. Lijkt me goed dat daar eens wat aandacht voor komt. Nu kan ik zelf nog bewust kiezen wat ik op mijn boterham smeer en dat ik biologische producten koop, maar ik wil ook graag bewust zijn wat ik in huis haal aan kleding of andere producten, dan kan ik bewust een keuze maken wat ik wel of niet koop.

    Wist je trouwens dat… werknemers die bij Chemours werken daar ook moeite mee hebben? ze voelen zich schuldig over hun werkgever en wat ze zelf produceren maar Chemours betaalt zulke dikke salarissen dat ze geen afscheid willen en durven nemen omdat ze elders nooit dergelijke bedragen kunnen verdienen. Maar dat even terzijde.

Plaats een reactie