Nog altijd ‘ontdek’ ik ze nog spontaan in mijn eigen binnenstad… stolpersteine. En steeds weer sta ik dan even stil bij de namen en ja, óók bij de leeftijden en de familieverbanden, van Joodse Dordtenaren die, inmiddels alweer zo’n tachtig jaar geleden, van ons eiland zijn weggevoerd.  Zo nu en dan verdiep ik me thuis, op de bij die ‘struikelsteentjes’ behorende website, verder in de levensverhalen van deze mensen.
Dordt telt maar liefst 199 van deze koperkleurige herinneringskeitjes en dát die dingen er überhaupt zijn vind ik zowel droevig als mooi tegelijk. Ik bedoel: die steentjes zijn uiteindelijk tóch een soort mini-grafstenen van mensen die de Duitse bezetter destijds heeft gepoogd uit te wissen. Die mensen zijn immers simpelweg genummerd en vervolgens systematisch omgebracht en gecremeerd. Maar eh… niet vergeten, want juist door die website en de (overigens goed geschreven) verhalen daarop blijft deze gitzwarte bladzijde in onze geschiedenis voor iedereen die daar voor open staat, leesbaar en dus levend.
Alle steentjes zijn inmiddels gelegd, maar niet alle verhalen die daar bij horen zijn op de website terug te vinden. Dat deel van dit project dreigt ook niet afgerond te kúnnen worden. Waarom niet? Omdat de Dordtse Stichting/werkgroep Stolpersteine momenteel in ernstige geldnood verkeert. Er is op korte termijn een bedrag nodig van ongeveer tienduizend euro om het projectdoel, ofwel het optekenen van álle verhalen van álle destijds omgekomen Joodse Dordtenaren, volledig af te kunnen ronden. De kosten zitten ‘m vooral in zaken als webonderhoud en vormgeving, want alle andere werkzaamheden die hierbij horen, worden volledig kosteloos door bevlogen vrijwilligers op zich genomen. In de hoop dat de gemeente op z’n minst de helft van dit benodigde bedrag voor rekening neemt (er kómt een subsidieverzoek) hoop ik van harte dat wij met z’n allen die broodnodige financiële aanvulling kunnen verzorgen. Als u stolpersteine én Dordrecht ‘googelt’ komt u vanzelf op de website (én het rekeningnummer) van de stichting.