Ja, ik weet het… die coronajaren brachten niet in iedereen het beste naar boven. En toch, als ik er aan terugdenk (het lijkt alweer een eeuwigheid geleden), herinner ik me toch ook de positieve dingen die de pandemie met zich meebracht, zoals mooie blauwe luchten, lange wandelingen met koffie ‘to go’, prettige gesprekken op straat, wat minder haast, filevrije wegen, een partner die thuis werkte (gezellig) en – ook niet onbelangrijk- méér terrasruimte voor horecazaken; zoals aan de Groenmarkt bijvoorbeeld, waar ze zelfs (nog altijd) een deel van de openbare weg mochten innemen. Wat dat betreft toont het Dordtse gemeentebestuur zich een stuk flexibeler dan dat van Papendrecht, alwaar het etablissement Jut & Jul louter op basis van doorgeschoten regeldrift bestuurlijk wordt tegengewerkt.
Gek eigenlijk, want in het op horecagebied tóch al niet zo rijkelijk bedeelde Papendrecht zouden ze met zó’n terras juist in hun handjes moeten knijpen. Kortom, ik hoop dat ze daar snel tot een meer ondernemersvriendelijk inzicht komen. Los daarvan moet me, met het oog op die terrasuitbreidingen aan de Dordtse Groenmarkt nog wél even iets van het hart. Met loodzware crashbakken worden die ‘verdiepte’ terrassen aldaar afgeschermd voor het verkeer, al blijf ik me voortdurend afvragen of die dingen nou écht serieus bescherming bieden als iemand daar onverhoopt met een auto tegenop zou knallen. En dus blijft de gedachte door mijn hoofd spoken dat je die hele Groenmarkt nu eigenlijk nét zo goed definitief zou kunnen versmallen door de trottoirs aldaar (die aan de terraskant dus) te verbreden. Voor het tóch al schaarse autoverkeer blijft er dan nog altijd voldoende ruimte over en het is óók nog eens een veel mooier gezicht. Naar mijn weten hébben de betrokken horeca-exploitanten hiervoor al eens een verzoek ingediend, maar daar is tot op heden nog geen officiële reactie op gekomen. Dit is het juiste moment om dit, nog vóór de nieuwe lente, nu eens serieus te gaan regelen.