Zwijndrecht zoekt een nieuwe burgermeester en natuurlijk hoop ik dat ze die daar snel vinden. Ik hoop ook dat het een goeie wordt en – ook niet onbelangrijk – een eh… blijvertje. Oh ja… het zou ook mooi zijn als die nieuwe burgemeester daadwerkelijk in Zwijndrecht komt wonen en daar dus niet een beetje half-half, want louter voor de vorm een woninkje huurt.
Want zo ging het met de twee laatste eerste burgers van Zwijndrecht. Ze bleven niet ál te lang en ze woonden niet ‘van harte’  in Zwijndrecht, want ze hielden hun huis in Rotterdam gewoon aan. Daar waren ze overigen best eerlijk in hoor; ik beticht Schrijer en Van der Loo (beiden waren op zich aangename en oprecht betrokken burgemeesters) dan ook zeker niet van volksverlakkerij, maar op de een of andere manier had ik het gevoel dat zij in Zwijndrecht, door zowel raad als burgerij, nou niet bepaald als een ‘match made in heaven’ werden gezien. Begin komend jaar zal commissaris van de Koning Jaap Smit, op grond van de aanbevelingen van een vertrouwenscommissie, hierover een besluit nemen. Zo gaat dat in Nederland en daar is op zich ook niks mis mee: een klein ‘comité’ van raadsleden laat zich informeren door zo’n beetje alle geledingen in de samenleving, stelt vervolgens een profielschets op en provinciebaas Jaap (die volgens mij al lang en breed in zijn hoofd heeft wie hij daar gaat ‘neerzetten’) hakt vervolgens de knoop door. Bij het aanbieden van die profielschets, vorige week, mochten nog wat gemeenteraadsleden een persoonlijke opmerking plaatsen en dat werd een opeenstapeling van tenenkrommende clichés De nieuwe burgemeester, zo noteerde ik,  moet een ‘allemansvriend’ zijn, alsmede een ‘enthousiaste aanvoerder’ met ‘de blik op resultaat’ en ‘met oog voor de samenleving.’ Verder moet hij of zij ‘empathisch’ zijn en begrijpen wat er leeft ‘in en onder’ de mensen.
Tja… dan zullen Maurice Steijn en Sven Mislintat het vast wel niet worden, zo vermoed ik.