Een adempauze, een oploopstop, een tijdelijk ‘bevriesmoment.’ Ik kan het juiste woord er eerlijk gezegd nog even niet voor vinden, maar feit is dat het voor veel Dordtenaren met een voortdurend oplopende schuld een zegen zou zijn om een soort eh…‘time out’ op aanmaningen te krijgen.
Voor wie nu geen idee heeft waarover ik het heb: Dordrecht heeft zich bij het ministerie voor Sociale zaken en Werkgelegenheid aangemeld als pilotgemeente voor wat je een ‘pauzeknop’ op schuldenlast zou kunnen noemen. In die periode (enkele maanden… een half jaar wellicht?) komen er dan geen incasso’s of aanmaningen meer bij totdat er, in nauw overleg met hulpverleners en natuurlijk met andere betrokken partijen (dus ook de schuldeisers), iets van ‘een weg terug omhoog’ gevonden is. Gedurende die periode kunnen mensen met té ver opgelopen schulden eindelijk even rustig ademhalen, omdat ze er vanaf dat moment zeker van kunnen zijn dat hun schulden eventjes niet verder oplopen. En nee, tijdens die pauzeperiode worden de schulden niet kwijtgescholden, maar schuldeisers mogen even geen incassomaatregelen nemen en dus ook geen beslag (laten) leggen op inkomen, uitkering of toeslagen.
De suggestie om inwoners van deze gemeente met té ver opgelopen en inmiddels nagenoeg onoverzichtelijke schulden een financiële ‘sabbatical’ (dát lijkt me wel een mooie omschrijving) te verlenen kwam in de afgelopen jaren diverse keren over tafel tijdens de diverse armoedebatten die hier door de Buitenwacht en soms ook door lokale politieke fracties georganiseerd zijn. Een zevental van die debatten heb ik, in de functie van gespreksleider,  persoonlijk mogen bijwonen en het viel mij destijds op dat dit idee over de volledige politieke bandbreedte werd omarmd. Ik vond dat destijds (en vind dat nog altijd) een uitermate creatieve vorm van oplossingsgericht denken. Ik hoop dan ook van harte dat het ministerie de gemeente Dordrecht straks daadwerkelijk de mogelijkheid biedt om dit project op dit eiland handen en voeten te gaan geven.