Vandaag wil ik het met u hebben over het Statenplein. Hè, zult u (als trouwe lezer) denken: daar schreef je toch onlangs al over? Dat klopt en ook in maart van dit jaar gaf ik aan altijd wat somber te worden van het vaak zo kille doordeweekse Statenplein, dat toch eigenlijk voorbestemd was om hét Dordtse evenementenplein te worden. Dat kon (bijna) niet omdat de weekmarkt deze locatie op vrijdagen en zaterdagen (op prettige wijze)  ‘in gijzeling’ houdt. Inmiddels heeft wethouder Burggraaf plannen kenbaar gemaakt om het plein weer tot leven te brengen, door de weekmarkt (in de toekomst) te verhuizen richting een dan hopelijk autovrij Bagijnhof.
In het kader van de rubriek De Kwestie legde deze krant u vervolgens de vraag voor hoe we het Statenplein weer een beetje ‘van de mensen’ kunnen maken? Dat leverde leuke lezers-suggesties op, waaronder bijvoorbeeld een markthal met verswaar en exotische producten. Dat idee staat me wel aan (ik pleite daar al eens voor in een eerdere column) alleen lijkt me een plein dat nou juist weer evenementwaardig moet worden. nou niet de ideale locatie voor zo’n permanente hal, want dan kun je er nóg geen evenementen ‘neerzetten.’ Zoiets zou trouwens wél prachtig passen in de Drievriendenhof, dat inmiddels tóch niet veel meer is dan een troosteloos tochthol. Ook de benedenverdieping van het voormalige V&D-pand zou zich hier (deels) uitstekend voor kunnen lenen.
Nu terug naar het Statenplein, alwaar in mijn ogen óók weekend-activiteiten moeten kunnen plaatsvinden, zoals concerten, sportevenementen, alsmede platen- en boekenbeurzen. En dat dan ook nog eens omgeven door groen. Mijn ideaal: een plein dat oogt en voelt als een soort miniparkje met horeca op dagen dat er niks gebeurd. Op momenten dat er een wat groter evenement plaats vindt kan dat plein dan meer ‘geopend’ worden door het groen er als het ware ‘weg te schuiven.’ Ik denk hier aan een eh… mobiel bos twee-punt-nul dus.