Als het om hoogbouw gaat heb ik, als geboren Rotterdammer, altijd een wat dubbel gevoel; ik ben me zeer bewust van het feit dat Dordt geen Rotterdam is en dat ook zeker niet moet (willen) worden. Dus hoe spectaculair ik die prachtige, door wolkenkrabbers gedomineerde skyline van Rotjeknor, ook mag vinden, in Dordt – dan wel niet mijn ‘moederstad’ maar toch zeker mijn grote liefde – moeten we met hoogbouw uitermate voorzichtig omspringen. Onze eigen historische skyline is, zij het op een weer heel ‘eigen’ manier, uiteindelijk toch nét zo spectaculair als die van Rotterdam. Om die reden sta ik wel achter die beslissing (die een gemeenteraad in het verleden ooit nam) om in de Dordtse binnenstad nooit hoger te gaan bouwen dan 67 meter, want dát is de hoogte van de Grote Kerk, die nu eenmaal ‘het smoel’ van historisch Dordt bepaalt. Overigens neemt dat niet weg dat ik de 72 meter hoge Sequoia-toren in Stadspolders een prachtgebouw vind, maar dat gevaarte – op 4 kilometer afstand van de Dordtse binnenstad – vormt in visueel en esthetisch opzicht geen enkele ‘bedreiging’ voor het stadsaanzicht.
Het zal u dus wellicht verwonderen als ik u vertel dat ik eigenlijk helemaal niet zoveel moeite heb met de mogelijke komst van een 90 meter hoge woontoren op dat ‘gedroomde’ Maasterras. Waarom niet? Omdat dat dit gebouw (ik vind ‘m  nog mooi ook, maar smaken verschillen) op een dusdanige plek komt te staan dat het de traditionele Dordtse skyline nauwelijks aantast. De skyline die wij allemaal kennen en beminnen zit toch echt zo’n beetje ‘om het hoekie’ van die nieuwe stadswijk en is dus vooral zichtbaar als je Dordt vanaf de Noord aanvliegt. En ja, dan zie je die toren ongetwijfeld wel ergens rechts in je ooghoek, maar het traditionele ‘welkomstgezicht’ van Dordt blijft gewoon behouden. Toegegeven… het beeld vanuit de binnenstad zal wél een tikkie veranderen, maar is dat nou écht zo’n ramp?