De gisteren verworpen motie, ingediend door een splinterpartij met over het algemeen weinig ‘brede’ steun in de raad, had op voorhand natuurlijk al weinig kans van slagen. Ik beschouwde hem dan ook vooral als symbolisch, maar tegelijkertijd ook zeker als de moeite van het bestuderen waard. Het betrof hier een poging van de Dordtse SP om het college alhier per direct te laten stoppen met de ontwikkeling van het Maasterras. Dit omdat, zo geeft de partij aan, dit plan totaal niet zou aansluiten bij de wensen van de Dordtenaren. En tja, daar zit wel ‘iets’ in natuurlijk… ik bedoel, het ambitieuze plan (door mij ook al eens Magalomaasterras genoemd) krijgt de handen in Dordt vooralsnog nou niet bepaald op elkaar. Waarom niet? Bijvoorbeeld omdat deze beoogde nieuwe buurt vooralsnog toch vooral trekjes vertoon van wederom een elite-wijk, terwijl juist de vraag naar écht betaalbare woningen (nee, niet dus van rond de drie-en-een-halve ton) op dit eiland zo pijnlijk duidelijk is. 
Waar je verder ook de populariteitprijs niet meer wint is dat hiervoor een woonwagenkamp en een aantal oude, maar op zich schattige huisje aan de Weeskinderendijk moet wijken. En oh ja… om de aanstaande yuppen aldaar niet uit hun duurbetaalde slaapje te houden zou de Zwijndrechtse brug ook nog eens autoluw moeten worden. Kortom, ik ‘voel’ die SP-motie wél, maar ik zou toch éérder in pro- dan in anti-oplossingen willen denken. Hoe? Door het plan gewoon te laten doorgaan, maar daarbij wat minder hoog van de toren te blazen. Het Maasterras lijkt me een moeilijke, maar op zich uitstekende locatie voor woningbouw, zij het dan dan óók voor mensen met een wat meer bescheiden beurs; een betere mix dus tussen braniebouw en betaalbare bouw. En dat alles mét behoud van brug (die is véél te belangrijk voor deze stad) en zonder onnodige aantasting van de Weeskinderendijk en het woonwagenkamp.
Kortom, Maasterras doorzetten… plannen dan wél aanpassen aan het tijdsgewricht.