Je zal toch voorlichter zijn bij de gemeente Dordt met als opdracht: organiseer eens een ‘mee-denk-sessie’ over de toekomst van Station Dordrecht. Da’s op zich een schone taak, maar je moet wél oppassen dat je geen maagzweer krijgt. Ik bedoel… je doet die oproep zo helder mogelijk via de ‘socials’ maar wat blijkt? Je boodschap, hoe helder ook omschreven, wordt niet door iedereen even goed begrepen. En dus moet je dan eerst aan een handjevol toetsenbordbrullers (‘Afblijven van dat gebouw!’) gaan lopen leggen uit te leggen dat het station écht niet afgebroken wordt, maar dat het om creatieve ideeën draait voor de ‘invulling’ van dat monumentale gebouw. En vervolgens moet je ook nog eens, die mensen die jouw oproep zien als een soort instant-verlanglijstje, geduldig en dus zonder al te veel geknars van tanden beleefd van repliek voorzien en je uitnodiging om naar die informatiebijeenkomst te komen, keer op keer blijven herhalen: ,,Een slagerij met originele Dordtse paardenworst? Leuk idee hoor Truus… kom je ook? De koffie staat klaar.’’
Ik heb dan ook diepe bewondering voor de ambtenaar die zich zo zorgvuldig van zijn of haar taak gekweten heeft.
Al in eerder columns ‘fantaseerde’ ik volop over de mogelijke invulling van het Station Dordrecht twee-punt-nul. Da’s een mooi gebouw, maar ook een beetje een lege huls, want binnen gebeurt er momenteel al een tijdje eigenlijk (bijna) niks. Na een oproep, die ik vorig jaar al eens deed, bestookte u mij met allerhande ideeën: van bruine kroeg tot VVV-kantoor, van museumfiliaal (met mooie foto’s van de stad) tot hotelkamers op de bovenverdieping, van werkruimtes voor ZZP’ers tot winkeltjes met Dordtse producten. En toch las ik het beste idee onder aan die oproep. Die komt, vrij vertaald, op het volgende neer: laten we eens beginnen met een loket waar een écht mens je een treinkaartje verkoopt.
De informatiebijeenkomst vindt overigens op donderdagavond 9 februari plaats in het Onderwijsmuseum.