Ik ben van de generatie die als kind nog, samen met vader of grote broer, vuurwerk afstak voor de deur van het ouderlijk huis, terwijl de volwassen om ons heen met elkaar proosten en hun vrienden, familieleden en buren een gelukkig Nieuwjaar toewensten. De volgende ochtend… rommel opruimen en eh… back to reality.
Dát is de vuurwerktraditie waaraan we met z’n allen zo dolgraag vasthouden.
Maar laten we dat niet verwarren met hoe het tegenwoordig alweer jaren gaat: té veel illegaal vuurwerk… levensgevaarlijk en slecht voor de trommelvliezen en dermate explosief ook dat het uitermate geschikt is voor aanslagen in het criminele circuit, En verder: een afsteekperiode die al zo’n beetje half oktober begint, senioren die de straat niet meer op durven, huisdieren die in de stress schieten en een door capuchonchimpanseetjes aangerichte schadepost (betaald door u en mij) die niet zelden de halve ton aan tikt. En oh ja… tegenwoordig ook altijd wel een paar doden, vuilniszakken vol ‘weggeschoten’ ogen en ‘afgerukte’ handjes, brandweerlieden die hun leven niet zeker zijn en (oog)chirurgen die hun nood klagen. Dát is een ‘gewone’ jaarwisseling tegenwoordig.
En wat doet een gemeentelijke overheid… zoals Dordrecht bijvoorbeeld? Die kondigt wat vuurwerkverboden af in specifieke stukjes stad, zoals de binnenstad. Yeah, right… alsof het afgelopen nieuwjaarsnacht in de binnenstad géén pandemonium was, met als dieptepunt door vuurwerk gesloopt terrasmeubilair op het Statenplein.
En dus wil een aantal Dordtse partijen (GroenLinks, Partij voor de Dieren, ChristenUnie-SGP) hierover met de raad in gesprek; over hoe het volgend jaar misschien allemaal wat minder kan. Maar de rest van de raad wíl helemaal niet in gesprek. De VVD (toch ooit de partij van law and order) schermt zelfs met laffe argumenten als: ‘We hebben toch al een afsteekverbod in de binnenstad?’’ en – populisme ten top – ‘We leven in een tijd dat mensen het zat zijn dat alles van ze wordt afgepakt.’
Da’s apart… een VVD zonder ballen. Vuurwerkongelukje zeker.