Zelfs voor deze columnist met veel vlieguren zijn sommige discussies wat ál te ingewikkeld. Neem nou dat idee van Rijkswaterstaat om de Hel- en Zuilespolder in Dordrecht onder water te zetten. Dat schijnt, zo begrijp ik, goed te zijn voor de voortplanting van bepaalde trekvissen die daar dan een soort natuurlijke nieuwe kraamkamer krijgen. Toegegeven… de plannen zijn inmiddels wat aangepast, waardoor een deel van de polder tóch nog behouden blijft, maar feit is dat er hierdoor wel degelijk een prachtig stukje natuur – tevens fraaie wandel- en fietsroute – in de Merwelanden verloren gaat. Kortom, kennelijk gaan Rijksbelangen (er bestaat kennelijk een soort allesomvattend natuurplan voor ons landje) boven lokale belangen en dus óók voor deze fijne polder met historische waarde, waar zóveel Dordtenaren al sinds jaar en dag zo prettig recreëren. En nu kom ik even terug op mijn beginzin: ik kan als eenvoudige columnist natuurlijk geen oordeel vellen over het belang van die trekvissen die zich hier dus kennelijk beter kunnen gaan voortplanten… ik bedoel, als Dordtenaar hecht ik persoonlijk méér belang aan het voortbestaan (in de huidige vorm dus) van die Hel- en Zuilespolder. Maar ja, ik ga vanaf deze plek natuurlijk ook weer niet roepen dat die trekvissen (elft, fint en zalm) me gestolen kunnen worden, al wordt hun terugkomst door wetenschappers zeer betwijfeld. Kortom, ik kan er wel iets van vinden, maar in dit geval kan ik louter op mijn gevoel afgaan, aangezien ik beide belangen nu eenmaal niet op deskundige gronden tegen elkaar kan afwegen. Overigens maakt het plan dan óók weer onderdeel uit van een soort groot Europees ‘masterplan’ met als doel de kwaliteit van oppervlakte- en grondwater in Europa te waarborgen. Maar ja… in de polder is de bodem – met dank aan Chemours – vervuild door PFAS, wat bij de doorstromingsplannen het Wantij en de Merwede zal verontreinigen. Mijn gevoel zegt dan ook: bij twijfel niet inhalen, dus gewoon lekker laten zoals het is.