Nee, verwacht van mij geen zeurcolumn over Stadswerven. Als binnenstadsbewoner ben ik namelijk blij met dat ‘wijkje in wording.’ Daarbij komt- ik spreek nu wederom als binnenstedelijke betontijger – dat ik het gewoon prettig vind om daar, met Blafmans, te wandelen. Die weidsheid, dat uitzicht op de rivieren (ik krijg er altijd een soort ‘vakantiegevoel’) heb je namelijk soms even nodig als je, zonder in de auto te hoeven stappen, op zoek bent naar ‘iets van een horizon.’ Dat laatste moet u dan vooral letterlijk opvatten, al moet ik erkennen dat een wandeling door Stadswerven ook in mentaal opzicht voor de soms broodnodige licht en lucht zorgt.
Tot zover mijn ‘ode’ aan dit prille stukje Dordt. Toch heb ik ook nog wel wat zorgen over Stadswerven; er staan hier namelijk nog minstens drie woonprojecten gepland (appartementencomplexen en wat rijtjeshuizen), die ernstig vertraging hebben opgelopen. Dat zal ongetwijfeld een gevolg zijn van de welbekende en welhaast chronische personeelstekorten in de bouwsector, maar ook van de nog altijd sterk stijgende materiaalkosten en dus bouwprijzen.
Toch heeft dat uitstel van op z’n minst één van die projecten in mijn optiek vooral te maken met het feit dat de hier te bouwen ‘droomwoningen’ simpelweg te duur zijn. Los van het feit dat die markt (vanaf zes-en-een-halve ton) me inmiddels op zich wel verzadigd lijkt op dit eiland, zijn dit soort prestigieuze projecten voor ontwikkelaars alleen maar te realiseren als op voorhand al een aanzienlijk deel van het aanbod (louter op basis van de tekeningen dus) verkocht is.
Dat blijkt, zo heb ik vanuit verschillende hoeken begrepen, niet zo te zijn en dus ligt er momenteel veel bouwgrond op Stadswerven, al maanden langer dan gepland, braak.
Da’s op zich prettig voor Blafmans, die hier nu voorlopig lekker ‘riemloos’ kan struinen, maar het baart toch ook tot zorgen. Ik zeg: tijd voor een koerswijziging, ofwel, bouw hier huizen in nét wat lager prijssegment.