,,Zullen we er eerst even een strategietje overheen gooiden? Dan komt de klap wat minder hard aan. Iets met het milieu maar doen dan? Iets over de stijging van de zeespiegel, over broodnodige dijkverzwaringen, over gemalen en waterzuiveringsinstallaties die na veertig jaar aan vervanging toe zijn. Dat suggereert overmacht… daar komen we vast wel mee weg toch?’’
In volle tevredenheid gaat een legertje persvoorlichters van het Waterschap Hollandse Delta over tot de orde van de dag; er moet een persberichtje komen… een waarschuwingsberichtje eigenlijk over lastenverhogingen in de zeer nabije toekomst.
En nu weet u het dus: als bewoner van het Eiland van Dordrecht kunt alvast een paar centjes opzij gaan zetten om straks de rekening van uw waterschap te kunnen voldoen. Die wordt namelijk aanzienlijk hoger dan ‘ie tot op heden was, maar eh… dankzij ‘dat strategietje’ bent al alvast op de hoogte, zodat de klap straks misschien nét een tikkie minder hard aankomt.
En ja, het zál allemaal wel waar zijn hoor… van die zeespiegelstijging, van die dijken en die ó zo noodzakelijke investeringen op technisch gebied, maar ik krijg tóch een beetje last van vlekken op moeilijke plekken als overheidsinstellingen hun zogeheten ‘post onvoorzien’ weer eens neerleggen bij de burger. Lekker makkelijk: je krijgt je begroting niet op orde, maar dat trek je uiteindelijk tóch allemaal weer lekker ‘recht’ door de belastingbetaler er voor te laten opdraaien. Daar zou je in het bedrijfsleven eens mee moeten aankomen. Ik bedoel… als uw potje pindakaas een tientje zou kosten, dan zou u besluiten om géén pindakaas meer te eten. En ja, dan stagneren de verkoopcijfers en vliegt de ‘chef pindakaas’ van Unilever als eerste het raam uit wegens matige bedrijfsvoering. Zo niet bij het Waterschap… daar zetten ze de burgers, onder het motto ‘wij houden uw voetjes droog’ het water gewoon nét zo makkelijk in financieel opzicht aan de lippen.
Dá’s geen beleid… dás gewoon pokeren met andermans duiten.