In Noordoevers is geen plek voor ‘gewoon’ volk…


Tja, Noordoevers… die al decennia achtereen zo gewenste ‘wijk aan het water’, waar ruim dertig jaar over gesteggeld is, gaat er nu dan eindelijk tóch komen. Nee, niet morgen en ook niet overmorgen, maar over een jaartje of vijf (eerst moet er nog wat ‘vuile’ grond worden gesaneerd) staat ‘ie er dan toch écht… de Zwijndrechtse variant op dat Dordtse – nu eveneens nog vooral ‘gedroomde’ – Maasterras.
Wat ooit tot stand moest komen door inter-Drechtstedelijke samenwerking (een variant die sneuvelde door bestuurlijk gedraai en getreuzel) wordt straks een heuse Zwijndrechtse wijk voor de louter welvarenden.
Klink ik nu cynisch? Ja inderdaad, want dat bén ik ook; nee, niet van nature en niet van harte, maar wél in dit geval. Waarom? Omdat het Zwijndrechtse gemeentebestuur zich, in mijn ogen althans, verschuilt achter het wat laffe excuus dat goedkoop bouwen in Noordoevers sowieso niet mogelijk is vanwege het saneren van de zwaar verontreinigde grond op dit (nu nog) industrieterrein. Ik beweer ook niet dat dit ónwaar is, maar feit is en blijft dat Zwijndrecht tóch altijd al graag z’n ‘eigen rijke wijkie’ wilde bouwen en dan het liefst eentje zonder een ‘mix’ met eh, armoedzaaiers… u kent dat soort mensen vast wel: onderwijzers, brandweerlieden, loodgieters en verpleegkundigen. En dus werden smeekbedes van woningcorporaties om hier óók wat ‘sociale’ woningen in te plannen structureel door achtereenvolgende gemeentebesturen genegeerd.
En dus zal er in Noordoevers straks geen plek zijn voor ‘gewoon’ volk, want de woninkjes aldaar ‘beginnen’ pas vanaf een tonnetje of vier. En geloof me… tegen de tijd dat hier daadwerkelijk gebouwd gaat worden ligt de prijs van het eenvoudigste ‘instappertje’ daar inmiddels al op minstens een half miljoen. Alleen eh… dat communiceert zo patserig. Woordcombinaties met het begrip miljoen er in moet je in persberichten over dit soort ontwikkelplannen sowieso vermijden, want dan beginnen criticasters, ja zélfs van nature niet eens zo héél cynische columnisten,  altijd zo hartstochtelijk te zeuren.


Plaats een reactie