Goed, ze zijn dan teruggevonden en je zou dus kunnen stellen ‘eind goed, al goed’, maar tóch zit ik er nog steeds mee, met die, vorige week uit de Boomstraat gestolen struikelstenen. Waarom? Precies dát dus… vanwége het waarom. Ik bedoel, waren het zomaar wat onbenullige ‘vervelio’s’ die deze gedenksteentjes (ter nagedachtenis aan drie in Auschwitz vermoorde Joodse Dordtenaren) uit het wegdek verwijderden? Was het misschien een klootzak met winstbejag? Dat laatste zou wel héél stom zijn, want dat messing-plaatje op die steentjes heeft nauwelijks enige waarde.
Was het dan een daad van protest tegen het bikkelharde optreden van het Israëlische leger in Palestijns gebied of betreft het hier uiteindelijk tóch – al dan niet los van dat militaire geweld – een geval van gewetenloos antisemitisme?
Juist het antwoord op de vraag naar de beweegredenen van de (nu nog onbekende) daders, lijkt me van het allergrootste belang. Het is wat mij betreft dan ook goed dat de Stichting Stolpersteine Dordrecht vasthoudt aan de aangifte en dat de politie, naar ik mag aannemen, ook doorgaat met het onderzoek. Er moet, zo zie ik dat althans, voorál duidelijkheid komen omdat er uiteindelijk toch écht een wezenlijk verschil bestaat tussen ‘een daad van protest’ tegen het Israëlisch handelen (wat je daar ook van mag vinden) en oliedomme Jodenhaat in het algemeen.
Waarom ik dit schrijf?  Omdat er in Duitsland (waar het project Stolpersteine in 1992 ontstaan is) in de afgelopen jaren al meer dan honderd van die steentjes gestolen, vernield of besmeurd zijn. En nee, daar ging niet altijd een directe aanleiding (zoals nu het Israëlisch handelen in Gaza) aan vooraf. Nee, dát toont vooral aan dat er nog altijd mensen zijn die de Holocaust bagatelliseren of zelfs ontkennen. Wie struikelstenen weghaalt  ontkent de geschiedenis en berokkent, ja ook tachtig jaar na dato, misdadig veel leed aan de nabestaanden van de slachtoffers. Wat mij betreft vooralsnog geen ‘eind goed, al goed’ dus.