Het zijn van die statistiekjes waarmee je veel kanten op kunt. Toch vind ik het altijd leuk om te pogen ze enigszins te analyseren. In het afgelopen jaar verhuisden er 4988 mensen naar Dordrecht. Daarvan kwamen er trouwens ruim 900 uit Rotterdam, bijna 500 uit Zwijndrecht en ruim 250 uit Papendrecht. Da’s interessant. Ik bedoel… alleen al het feit dat er, al een aantal jaren achtereen, zo ongeveer vijfduizend mensen op dit eiland komen wonen, vind ik al een bijzonderheid op zich.
Daar tegenover staat dan weer wél dat er jaarlijks ook weer een heleboel mensen (ongeveer 4.600) uit Dordt vertrekken, dus uiteindelijk levert dat een jaarlijkse ‘verhuisgroei’ op van hooguit 400. Feit is en blijft dat de stad alweer een tijdje traag doch gestaag groeit. We zijn inmiddels met ruim 122.000 schapekoppen en dat zijn er toch alweer zo’n drieduizend meer dan in het eerste decennium van deze eeuw, waarin we opvallend lang bleven ‘hangen’ op ongeveer 119.000 inwoners. Het is trouwens nog niet eens zo héél lang geleden – ik heb het nu over de laatste twee decennia van de vorige eeuw – dat Dordt gemiddeld zo om en nabij de 114.000 inwoners telde.
Die gestage groei staat overigens los van het geboortecijfer, aangezien het aantal geboortes in deze stad lange tijd was weg te strepen tegen het sterftecijfer. Dat zal niet zo héél lang meer duren, want we zijn hier momenteel behoorlijk aan het vergrijzen.
Naar verwachting telt Dordt over een jaartje of tien ongeveer 30.000 inwoners van 67 jaar of ouder en dat betekent dus dat bijna een kwart van de bevolking op dit eiland tegen die tijd uit ‘pensionado’s’ zal bestaan. Tel daar een jaar of twintig bij op en dan zal het sterftecijfer in Dordt het geboortecijfer een tijdje gaan overstijgen.
Eén ding is zeker: die door achtereenvolgende gemeentebesturen ‘gedroomde’ groei naar 140.000 inwoners in het jaar 2030 gaan we zéker niet halen.