Het is alweer ruim drie jaar geleden dat de gemeente Dordrecht een soort eh… prijsvraag uitriep. Nou ja, noem het een ‘tender’ of ‘aanbesteding’ voor mijn part. Waar het om ging? Om de Biesboschal… de laatste nog overgebleven loods uit de periode dat het huidige stadswerven nog een buurt van scheepsbouwbedrijven was.
Drie jaar geleden nog stond die hal te koop of te huur; tot mei 2021 kregen belangstellenden (iedereen mocht meedoen) de mogelijkheid om een bod op dit gebouw uit te brengen met daaraan gekoppeld een idee, maar dan wél een idee dat aansloot bij het maritieme karakter dat Stadwerven wil uitstralen.
Verschillende initiatiefgroepjes dienden een voorstel in voor de toekomst van het gebouw… ik herinner me een trendy sporthal, een creatieve broedplaats voor startende bedrijven, ateliers voor kunstenaars, een horeca-etablissement met ruimte voor evenementen, een sauna, een maritiem centrum en zelfs een zogeheten autisme-experience. Allemaal reuze aardige plannen, al waren sommigen daarvan, in financieel opzicht, wél op wensvol denken, of  zelfs op drijfzand gebaseerd.
De gemeente zou, zo was destijds de afspraak, uit al die ideeën een keuze maken, alleen is er tot op heden nooit een knoop doorgehakt. Waarom niet? Tja, eerlijk gezegd is en blijft dat een wat vaag verhaal. Ik bedoel: als argument werd destijds aangedragen dat geen enkele van de acht gegadigden volledig aan de gestelde voorwaarden had voldaan, maar wát die voorwaarden dan precies behelsden is mij althans – nee, ook niet nadat ik daar specifiek naar informeerde – nooit helemáál duidelijk geworden. Feit is in ieder geval dat alle ingezonden plannen ‘geparkeerd’ werden en dat de belangstellende partijen een brief ontvingen met daarin woorden in de strekking van: ‘Uw idee was aardig, maar het is tóch niet helemaal wat we voor ogen hadden.’
Er komt nu, zo begrijp ik, een nieuwe aanbestedingsronde… hopelijk dit keer met wél glashelder geformuleerde wensen en kaders. Daar hebben we een gemeenteraad voor… toch?