Nee joh, geen getrut met suswachten en begripvolle gesprekjes… de knuppel erover. Da’s het enige wat hier nog werkt.’
Voordat u nu denkt dat deze columnist ‘overnight’ in Archie Bunker veranderd is, dit zijn niet mijn woorden, maar het is de letterlijke noodkreet van een ondernemer die gevestigd is aan het Bagijnhof. Hij wil, net als een aantal mede-winkeliers aldaar, liever anoniem blijven, want hij heeft geen zin om nog eens extra het mikpunt te worden van die nog altijd in omvang toenemende pubertjesbende die alweer maanden achtereen – vooral in de avonduren – dit specifieke stukje van de binnenstad domineert
Afgelopen dinsdagavond vond hier de zoveelste vechtpartij plaatst tussen twee rivaliserende clubjes die niet schromen om bij de ruzies die ze uitvechten, gebruik te maken van zware kettingsloten. Eén van die groepen houdt zich voornamelijk op nabij het pand van KFC en trekt zich zo nu en dan terug op het Beverwijcksplein, alwaar de omwonenden (die daar óók nog eens te kampen hebben met rondhangende junken en drinkebroertjes) zich inmiddels ten einde raad voelen. Het andere groepje ‘zetelt’ meestal op de hoek van de Sarisgang, nabij schoenwinkel Van Haren. In de vroege avonduren beginnen beide groepen (die hier en daar ook nog wel eens iets uit de omliggende winkels jatten) elkaar steeds opzichtiger uit te dagen, hetgeen meestal bij braniegebral blijft, maar toch ook steeds vaker tot een handgemeen leidt.
En mocht u nu denken: de columnist overdrijft een beetje; nou, niet dus… ik loop bijna elke avond met mijn Blafmans op het Bagijnhof en het Achterom en zie de sfeer in dit deel van de binnenstad zo’n beetje wekelijks grimmiger worden. De jongeren (veelal jongens, maar ook meisjes) zijn hooguit 16 en beschouwen Dordrecht kennelijk als hun eigen ‘gangland-domein.’
,,Dit probleem’’, zo stelt de ondernemer die ik sprak, ,,moet in de kiem gesmoord worden, want geloof me… dit gaat een keer vreselijk uit de hand lopen.’’