‘Zij maakt het verschil’, zongen ooit De Poema’s en op de een of andere manier moet ik bij het horen van dat liedje altijd aan ‘buurtmoeder’ Sieglien Venloo denken. Ik ontmoette haar, vele jaren geleden alweer, voor het eerst toen zij, in het voormalige Praathuis (aan het Weeshuisplein in Blijenhoek) de scepter zwaaide en ik daar beroepshalve nog wel eens binnen stapte. Toen al maakte deze charismatische en humorvolle vrouw veel indruk op me.
Toen Het Praathuis, zoals zovéél buurthuizen in deze stad, op een gegeven moment werd opgeheven (lees wegbezuinigd) dreigde ook een beetje de ziel uit Blijenhoek te verdwijnen. Gelukkig zette Sieglien haar werk als baken en verbinder (inmiddels als pensionado/vrijwilliger) voort in een voormalig pandje van Woonbron dat de welluidende naam Mini Praathuis draagt.
Afgelopen zondagavond werd deze buurt-ontmoetingsplek getroffen door een, al dan niet door vandalen, veroorzaakte brand en dat nieuws sneed me werkelijk door de ziel.
Sieglien (bijgestaan door een groepje mede-vrijwilligers) verricht namelijk al sinds jaar en dag kleine wondertjes in dit stukje binnenstad: ze vangt er, op momenten dat het nodig is, buurtkinderen op, organiseert uiteenlopende activiteiten met Turkse en Marokkaanse vrouwen, zet er tentoonstellingen op en biedt een luisterend oor aan buurtbewoners met grote en kleine problemen. Het is te veel om op te noemen eigenlijk en dát allemaal zonder daar ook maar één cent aan subsidie voor te ontvangen. Kortom deze trotse ‘dochter van Dordt’ (enkele jaren geleden niet voor niets Koninklijk onderscheiden) maakt voor haar mede-mensen in en rond Blijenhoek serieus het verschil.
Het Mini Praathuis kán en mág niet verloren gaan. Ik hoop dan ook van harte dat Woonbron en wellicht ook het gemeentebestuur een bedragje ter beschikking willen stellen om het Mini Praathuis snel weer in oude luister te herstellen. Daar bestaat vast wel een of ander noodpotje voor toch? En zo niet dan toch…
Sieglien en de bewoners van Bleijenhoek verdienen dat gewoon.