Eerder deelde ik met u de bevindingen uit een onderzoek naar de grootte van gemeenteraden in Nederland. Die zijn, zo constateerde de Universiteit van Leiden, qua ‘bemensing’ aan de kleine kant ten opzichte van het Europees gemiddelde. De Dordtse raad bijvoorbeeld telt 39 zetels, terwijl vergelijkbare Europese gemeentes, gemiddeld genomen, vertegenwoordigd worden door ongeveer 45 raadsleden. Aan die conclusie kun je de vraag verbinden of Dordt daadwerkelijk behoefte heeft aan een gemeenteraad met zes zeteltjes meer. Een beetje ‘groei’ kán immers de werkdruk (per raadslid) verlagen, hetgeen de efficiency bevordert. Alleen hangt daar wél een prijskaartje aan en dus beëindigde ik mijn column van vorige week met de vervolgvraag: is het dat (u) waard?
Even wat feitjes op een rij: een raadslid in Dordt verdient een kleine 2000 euro bruto per maand. Daar komen soms nog wat extra vergoedingen bij, maar laten we zeggen (beetje natte vinger) dat één raadslid de gemeente, per jaar zo ongeveer 25.000 euro kost. Breid je de Dordtse raad dus met zes leden uit, dan zit je al op z’n minst aan een jaarlijks extra kostenplaatje van anderhalve ton. Da’s, naar mijn mening, op zich niet veel op een jaarbegroting van, pak hem beet 690 miljoen euro, dus eigenlijk staat louter dat bedrag een eventueel ‘optrekken naar dat Europees gemiddelde’ niet eens serieus in de weg. Tóch hou ik mijn twijfels over raadsuitbreiding. Ik denk dat Rijk en gemeentes vooral moeten investeren in ambtelijke ondersteuning van lokale volksvertegenwoordigers. Alle lof en respect hoor, voor raadsleden (uiteindelijk toch ‘leken’) die thuis vele uren besteden aan het doorspitten van soms wel erg ondoorzichtige rapporten. Ze móeten die bestuderen, om over vaak zeer gecompliceerde kwesties een weloverwogen oordeel te kunnen vormen. Je kunt ze echter veel tijdwinst (én meer écht begrip) bieden door ze die benodigde kennis vaker, samengevat in begrijpelijke taal, aan te bieden. Dat schept wat rust, maar resulteert ook in meer deskundigheid tijdens debatten.