Wéér een column over de Tour? Ja natuurlijk… wéér een column over de grootste wielerkoers op aarde, die de afgelopen dagen heel even met stad en streek flirtte. Ik kan er ook niet omheen omdat de heldinnen, nog geen tien minuten na het ‘depart’ bij het Energiehuis, letterlijk langs mijn voordeur ‘zoefden’ en omdat de helikopter – zelfs even hangend boven mijn eigen tuin – de televisiekijkers wonderschone beelden van de Grote Kerk, het Dordrechts Museum, theater Kunstmin en Villa Augustus voorschotelde; even later volgde trouwens nog een prachtig panoramashot ‘vanaf’ de Papendrechtse brug. Wauw… wereldplaatje. Dit was Dordrecht, goeiemorgen. Wat een stad, wat een water, je zal er toch wonen… zoals Lucinda Brand bijvoorbeeld, die gisteren voortdurend aan de kop van het peloton ‘sleurde.’ Zij woont in de binnenstad, commentator Roxanne Knetemann wist dat en begreep ook wel waarom. Prachtig toch?
Toen het peloton eenmaal over de brug was, kwamen al snel de helikoptershots van Oud-Alblas en – even later – de molens van Kinderdijk aan bod. Miljoenen mensen hebben dit gezien en geloof me, al zijn er slechts honderd kijkers die, op grond van die beelden, een vakantie of een dagje in en rond Dordt boeken, dan is die investering van nog geen twee ton het méér dan waard geweest.
Heb ik dan helemaal geen kritisch nootje? Jawel… richting NOS eigenlijk, die de voorbeschouwing nét even te lang liet duren, waardoor de start en de eerste drie kilometers eigenlijk nauwelijks in beeld kwamen. Da’s jammer, want dat ging ten koste van zuivere ‘Dordt-tijd.’
Toch wil ik graag eindigen met een compliment, namelijk aan ál die mensen (onder wie veel vrijwilligers) die het mogelijk maakten dat het peloton – toegejuicht door duizenden – veilig door de stad kon rijden. Zij kregen het vervolgens óók nog eens voor elkaar dat Dordt, tegen de klok van elven, alweer vrij voor verkeer toegankelijk was. Zij hebben een klein wondertje verricht.