Eigenlijk is het te triest voor woorden dat ik er wéér over moet schrijven. Ja… móet, want zo lang er nog klein denkende leegschedels bestaan, blijf ik hun alles overheersende bekrompenheid aan de kaak stellen. Het is alleen zo jammer dat een nieuw relletje rondom de Pride Walk (komende zaterdag in Dordrecht) zich nou juist nét weer in Alblasserdam moet afspelen. Waarom? Tja… omdat er in het Urk van de Alblasserwaard toch nog altijd wat kortzichtige leegschedels met misplaatste bewijsdrang rondlopen. Jammer trouwens dat ik juist dat soort types nu weer voer verschaf in hun misvatting dat ik iets tegen Alblasserdam zou hebben. Dat is namelijk niet zo: in Alblasserdam anno 2024 wonen gelukkig steeds meer weldenkende mensen die, net als ik, zwaar de smoor in hebben dat er een iets te dominant groepje lafbekken in dat dorp rondloopt met een angstig benauwde kijk op liefde en leven. Val je in Alblasserdam als man op mannen of als vrouw op vrouwen dan heb je daar namelijk een probleem… dan kán en mág je – in de ogen van dit soort intolerante tiepjes – namelijk simpelweg niet zijn wie je bent. En om je oliedomme visie nog maar eens even te onderstrepen verscheur je dan dus maar de posters die een Pride Walk in Dordrecht aankondigen.
Voor die domoren zal ik nog één keer uitleggen waarom die aankondigingen óók, of beter gezegd juist ook, in Alblasserdam hangen: in Nederland is ongeveer 3,5 á 4 procent van de bevolking homoseksueel. Omgerekend naar Alblasserdam (ongeveer 20.000 inwoners) betekent dit dat er op z’n minst 700 tot 800 Alblasserdammers zijn die op een medemens van hetzelfde geslacht vallen. Voor hen is het een verademing dat ze komende zaterdag in het nét iets tolerantere, maar in dat opzicht ook nog altijd niet perfecte Dordrecht, héél even openlijk zichzelf mogen zijn.
Zo’n poster verscheuren staat gelijk aan iemands ziel verscheuren. Dat is laf en verwerpelijk.