Ter voorbereiding op een column over de wens van het Dordtse gemeentebestuur om de binnenstad in de nabije toekomst zo mogelijk nóg autoluwer te maken, stuitte ik op een artikel over Amersfoort. Die gemeente is dit jaar in de top-10 van meest levendige binnensteden van Nederland beland. En nee, dat komt niet door het aantal winkels, niet door de hoeveelheid bomen en ook niet vanwege het historische karakter van de binnenstad, maar door de relatief makkelijke bereikbaarheid per auto. En dat is best bijzonder, want de Amersfoortse binnenstad is sinds 2021 toch écht autoluw. Hoe zit dat dan precies? Simpel… op strategisch gelegen, want naar het stadshart makkelijk‘aanloopbare’ plekken in Amersfoort staan nu parkeergarages en verder dan die garages mag je met de auto niet komen, mits je daarvoor (dat kan via een app) op voorhand dispensatie hebt aangevraagd. Gevolg de binnenstad is nu uitermate autoluw en dus rustig en veilig, het publiek stroomt massaal toe en de middenstanders en horeca-uitbaters (die aanvankelijk nog moord en brand schreeuwden) omarmen nu dit nieuwe systeem omdat ze er ‘omzet-wise’ louter baat bij hebben.
Maar wacht even. In Dordt hebben we toch een vergelijkbaar systeem? Ik bedoel, je kunt hier, op die plekken waar zich voorheen de pollers bevonden, toch ook niet meer zomaar doorrijden. Dat klopt, maar toch werkt dat systeem hier maar ten dele. Waar Dordt namelijk behoefte aan heeft is een aantal parkeergarages dichter bij het stadshart die vanuit álle ‘windstreken’ benaderbaar zijn. Hier concentreert het meeste verkeer zich in de weekeinden op de Stationsweg, de Johan de Wittstraat, de Spuiboulevard en de Vest en alles loopt daar elke zaterdag weer geheid muurvast.
Nee, niks mis met dus met het streven naar een autoluwe binnenstad, want dát legt een gemeente (da’s inmiddels bewezen) over het algemeen geen windeieren, alleen moet je dan in de zones rondóm die binnenstad, wél serieus wat te bieden hebben op parkeergebied.