In mijn functie als columnist (ik doe dit nu ruim 15 jaar) heb ik altijd geprobeerd om de zaken waarover ik schrijf van meerdere kanten te bekijken. Een columnist die louter afkraakt en afkeurt wordt  op den duur immers niet meer serieus genomen. Dan word je een soort hofnar en voor die positie pas ik liever.
Trouwens… er gaat op bestuurlijk gebied, wel degelijk een heleboel goed in Dordrecht en die dingen moet je natuurlijk óók benoemen, hetgeen ik ook dikwijls doe. Wat hier echter absoluut niet goed gaat is het belabberde verkeers- en parkeerbeleid. Daarmee wás het al droevig gesteld en nu stevenen we zelfs rechtstreeks af op een ramp. Wat ik daarmee bedoel? Ik zal de situatie kort schetsen: we namen in het verleden, als gevolg van de bouw van het nieuwe Dordthuis (en wat geplande woningbouw daaromheen) al afscheid van parkeergarage Veemarkt en dus is het sinds die tijd in de binnenstad een ware verkeerschaos op winkeldagen. Zo’n beetje alles en iedereen sluit dan aan in een lange rij om een plek te bemachtigen in de parkeergarage bij het Drievriendenhof en dus staat vooral de Vest op die dagen in een soort permanente walm van uitlaatgassen. De trottoirs langs de Vest worden door fietsers en scooteraars als uitvalsroute gehanteerd, waardoor voetgangers hier een soort paria’s zijn geworden. Het is een beschamende situatie voor een zichzelf graag modern noemende stad. En geloof me, ik praat hier geen onzin, want ik woon midden in die wekelijkse verkeerschaos.
En nu dreigt het dus allemaal nóg rampzaliger te worden: na de geplande herinrichting van de Spuiboulevard zou een ‘opgetopte’ parkeergarage Spuihaven (met méér plekken dus) namelijk nog enig soelaas bieden, maar dat kán niet omdat (zomaar ineens?) blijkt dat de fundering dat niet gaat houden. Verwacht van mij vandaag dus even geen nuance, want hier speldt het gemeentebestuur zichzelf een brevet van onvermogen op dat zijn weerga niet kent.