Ja, ik weet het… het is, zeker voor een columnist, soms reuze aanlokkelijk om schamper te schrijven over ‘wéér zo’n blooper van die ó zo domme gemeente.’ Ik geef toe dat ik een goed geplaatst voorzetje op dat gebied ook best wel eens wat ál te gretig heb ingekopt. Neem nou bijvoorbeeld die extra parkeerplekken die onlangs, nabij het Admiraalsplein, door de gemeente zijn aangelegd. Da’s op zich een positieve ‘boodschap’, zou je zeggen (paar plekkies er bij) maar feit is dat drie van die vers ingerichte parkeervakken een maand lang ontoegankelijk waren omdat er nog lantaarnpalen midden op de inmiddels zelfs al roodgekleurde straatbetegeling stonden.
Altijd geinig natuurlijk, zo’n blundertje en vooral ook ‘Gefundenes Fressen’ voor een lollige columnist of – in vroeger jaren – voor satrische televisieprogramma’s als ‘Ook Dat Nog’ en ‘Hoe Bestaat Het?’
Maar toegegeven, het ging hier niet om een enorme bestuurlijke ‘uitglijder’, maar om een kwestie van eh… volgorde. De gemeente was namelijk gewoon voortvarend, of in ieder geval op tijd, met de fysieke uitvoering van een eerder genomen parkeerplaatsen-besluit, maar die andere, ó zo noodzakelijke partij, in dit geval Stedin (verantwoordelijk voor de aanleg en verplaatsing van lantaarnpalen), wás simpelweg zo ver nog niet.
En dus stonden die palen nog een hele maand lang op de al aangelegde, maar dus onbruikbare verse Wielwijkse autoplekkies. Tja, dan sta je als gemeentebestuur, ondanks al je goede bedoelingen, toch eigenlijk onnodig lang voor eh… (lantaarn)paal.
Die palen zijn inmiddels weggehaald, maar het leed, of beter gezegd, het leedvermaak (vooral op de ‘socials’) was reeds geschied. Achteraf kun je natuurlijk stellen dat de gemeente wellicht beter even op Stedin had kunnen wachten. Maar goed… laat dát dan een planningsprobleem geweest zijn. Wél was het misschien handig geweest om dit, met een duidelijk aanduidingsbordje ter plekke, gewoon even aan te geven.
Simpel communiceren had de gemeente hier vier weken aan hoongelach (en dus imagoschade) kunnen besparen.