Kent u hem nog… mister Spock, die emotieloze en louter logisch denkende puntoor uit de televisieserie Star Trek? Ik moest aan mijn jeugdheld denken, toen ik in mijn krant het bericht las dat de provincie Zuid-Holland tijdelijk stopt met het doorspoelen van de ernstig door PFAS vervuilde recreatieplas in de Merwelanden. Mijn eerste reactie was ‘op z’n Spocks’: ja, da’s logisch natuurlijk… dat je pas weer gaat zuiveren tegen de tijd dat het zwemseizoen weer voor de deur staat. Toegegeven, dan wordt die zwemplas de komende maanden wel weer die levensgevaarlijke chemische bak soep, die het kennelijk al jaren is, maar als je zo rond maart of april weer lekker begint met spoelen en verversen dan gaan de recreanten aldaar (zij het ongetwijfeld minder massaal dan in vroeger jaren) uiteindelijk weer lekker veilig te water.
Logisch dus ook dat mijn krant daar melding van maakt, want ook nieuws dat voor de hand ligt (logisch nieuws, zeg maar) is en blijft natuurlijk nieuws; ik bedoel, we hebben het hier uiteindelijk tóch over een weloverwogen genomen bestuurlijk besluit?
Wacht even… sluipt er nu wat cynisme door in mijn toon? Klink ik nu als de wat minder logisch denkende, maar immer op instinct koersende captain Kirk? En trouwens, doe ik Spock, de ‘science officer’ aan boord van het ruimtevaartuig Enterprise, eigenlijk wel recht door te veronderstellen dat hij het jaarlijks ‘zomerklaar’ maken van een recreatieplas een logische manoeuvre zou vinden? Nee, natuurlijk niet, want wat is er in hemelsnaam logisch aan dweilen met de kraan open? Veel logischer is het om het probleem bij de bron aan te pakken en die bron – althans de voornaamste bron van al die ellende – heet Chemours.
Nu heb ik gezocht naar mooie quotes van Spock om deze column netjes af te sluiten, maar dat was zonde van mijn tijd. Het is namelijk wel duidelijk wat hij zou zeggen: ,,Jim, zullen we eerst even de kraan dichtdraaien?’’