De altijd prettige rubriek In de Buurt (u vindt hem in deze krant) maakte een bescheiden opsomming van bekende speelfilms waarvan scènes in het ó zo fotogenieke Dordt zijn opgenomen. De laatste opnames die ik me kan herinner waren die van de film Lyrebird (ook wel getiteld The Last Vermeer) over meestervervalser Han van Meegeren. Voor deze Amerikaanse productie, met in de hoofdrol Guy Pierce, ondergingen de Grotekerksbuurt en het Stadshuisplein in 2019 een, overigens reuze sfeervolle metamorfose. Nog altijd trouwens ben ik nieuwsgierig naar het eindresultaat, aangezien de film – naar mijn weten althans – in Nederland nooit de bioscopen gehaald heeft.
Door de jaren heen vormde Dordrecht het decor voor meerdere Nederlandse films en zelfs een paar Hollywoodproducties. Wat voorbeelden in vogelvlucht: In Zwartboek (2006) zien we onder andere de Grotekerksbuurt, In het Bombardement (2012) bevinden zich scènes die zijn opgenomen op de Pottenkade, in Pietje Bell (2002) zien we de Statenschool, Kruimeltje (1999) ‘schooiert’ wat op de Wolwevershaven en in ‘Who Am I’ (1989) voert Jacky Chan op de Voorstraat een lollig Kung Fu-klompengevecht uit. Verder schittert Huis van Gijn in de productie ‘Van de Koele Meren des Doods (1982), in Sonny Boy (2010) zien we Het Hof en in De Avonden (1989) staan duistere Dordtse straatjes garant voor de mistroostigheid die het werk van Gerard Reve zo kenmerkt.
In cinematografisch opzicht zijn ‘we’ kennelijk multi-inzetbaar: Dordt kan zowel de late middeleeuwen, de Gouden Eeuw als de negentiende eeuw representeren en is uitermate  geschikt om het Rotterdam van vóór het bombardement uit te beelden. Eén ding blijf ik jammer vinden, namelijk dat deze stad tot dusver nooit de kans kreeg om in een ‘blockbuster’ zichzelf te spelen. Een speelfilm gedraaid in Dordt, maar dan ook óver Dordt… die wil ik wel eens zien. Hoog tijd dus om het levensverhaal van de Dordtse dynastieën De Witt, Cuyp of Van Strij eens in dramavorm op het witte doek te brengen.