
De bruine kroeg is in hoog tempo aan het verdwijnen, blijkt uit cijfers van het CBS. En nee… ik richt me nu even tot die mensen die elk pilsje nog omrekenen naar die goeie ouwe gulden… aan de prijs ligt het uiteindelijk toch écht niet. Waar ik dat op baseer? Op het feit dat er de afgelopen jaren (ja, ook in de Dordtse binnenstad) juist heel veel horecazaken bijkwamen; alleen dat zijn eh… eethuisjes, lunchrooms, terrasrijke grand-cafés en trendy koffietenten. Die zijn allemaal zelfs een tikkie duurder dan die genoemde bruine cafés, maar ze floreren als nooit tevoren. Kortom, aan de prijs van het biertje ligt het dus niet, maar waaraan dan wel? Trendwatchers spreken van een veranderende leefstijl; veel jongeren, zo blijkt uit het onderzoek, zien een bruin café kennelijk als iets ouderwets en ietwat hoogdrempelig. Misschien vinden ze het daar aanwezige publiek een tikkie te oud en tussen ouwe ‘krukhangers’ wil je natuurlijk niet gezien worden als jeugdige trendhopper. Toch twijfel ik of dat nou écht zo is; in de Dodtse bruine kroegen die ik zelf frequenteer ontwaar ik juist zo’n beetje alle leeftijdsgroepen door elkaar heen. Trouwens… ik vind het in Dordt, qua aanbod van ‘bruine horeca’ eigenlijk nog best wel meevallen. We hebben hier onder andere (sorry als ik er een paar vergeet) Visser’s, Stadscafé Rijke & Zn, De Tijd, De Lachende Monnik en De Vrijheid, dus qua aanbod op dat vlak hebben we in deze stad eigenlijk niet eens zo héél veel te klagen. Misschien heeft dat wel te maken met het feit dat Dordt uiteindelijk vooral een binnenstad heeft met een, laten we zeggen, stevig dorps karakter.
De column die u nu leest is overigens tot stand gekomen in een bruine kroeg. De onderwerpen die ik u de komende dagen hoop voor te schotelen komen ook deels voort uit (overigens broodnuchtere) tipjes die ik dáár te horen kreeg. Conclusie: bruine cafés zijn onontbeerlijk… vooral voor columnisten.
PS. Ja, ik was (in mijn ‘papieren’ column) De Beurs en Café Sebes vergeten. Nee, geen opzet hoor, alleen nou toevallig nou nét twee kroegen waar ik eigenlijk noot binnen loop. Bij deze dus, alsnog.