Waarschuwing… dit wordt een ‘ja maar-column.’ En geloof me, die schrijf ik eigenlijk liever niet, want ik ben nou juist zo allergisch voor tiepjes die iedere discussie weten af te sluiten met die welbekende dooddoener.
Laat ik eens beginnen met de aanleiding tot dit pennenvruchtje. Da’s namelijk een recent mooi weer-persberichtje van de gemeente. Daarin staat dat handhavers vorige week maar liefst 36 fietsers én een bromfietser op de bon geslingerd hebben omdat ze in een binnenstedelijk  voetgangersgebied reden. Die boetes zijn trouwens niet mals; de fietsers kregen een prent van 70 euro en die gemotoriseerde overtreder moest zelfs 120 euro aftikken. Op zich prachtig natuurlijk, dus driewerf hoera en een dikke hoezee voor die handhavers.
Maar, wacht even… dat gefiets, gebrommer en gescooter op de Voorstraat, de Vriesestraat en de Sarisgang, is inmiddels al héél lang ergernis nummer één in de binnenstad. Ik bedoel… daar klagen niet alleen ondernemers maar ook veel binnenstadsbewoners, alsmede binnenstadsbezoekers al jaren over. Je moet – en ik overdrijf niet – op een gewone dinsdagmiddag op die genoemde wandelstraten écht een paar extra ogen in je rug hebben om niet van je sokken gereden te worden door baldadige fatbike-pubertjes, scootervandaaltjes of haastbezorgertjes. En dat terwijl ik me de tijd toch écht nog kan heugen – da’s niet eens zo héél lang geleden – dat je wel uitkeek om op genoemde winkelstraten te gaan fietsen. De kans dat je ‘een heterdaadje’ om je oortjes kreeg was in vroeger jaren lang niet zo verwaarloosbaar als vandaag de dag. Kortom… het is op zich prachtig dat toezichthouders een daggie uit vissen gingen, maar de ‘vangst van de dag’ zegt me eigenlijk niks. Hier moeten toezichthouders structureel hun visnetje uitwerpen. Jammer alleen dat die boetes uiteindelijk niet de gemeentekas spekken, want dan zou het – gezien de hoogte van die boetes – nog winstgevend zijn ook. De wet – maar dá’s weer een ander verhaal – moet, met het oog hierop, héél snel veranderen.