Heeft u nog een vaste telefoonlijn? Ik wel… al gaan er soms maanden voorbij dat ik ‘m gebruik. Waarom ik dat nummer altijd heb aangehouden is wegens sentimentele redenen. Ik heb dat nummer (ooit zelfs nog zonder die later toegevoegde 6 er voor) al sinds de dag dat ik het ouderlijk huis inruilde voor een, inmiddels gesloopt, huurkrotje in de binnenstad en de laatste jaren (inmiddels vier huizen verder) word ik er nauwelijks meer op gebeld. En als ‘ie dan tóch een keer over gaat is het meestal een over-enthousiaste jongeling die probeert me een energieabonnement of een alternatief pensioenplannetje aan te smeren. De openingszin luidt dan vaak dat ik, zoals ik het nu allemaal geregeld heb, eigenlijk een dief van mijn eigen portemonnee ben.
Het wás trouwens een tijdje rustig op dat front (ik herinner me een zogeheten bel-me-niet-register), maar volgens mij kún je tegenwoordig weer makkelijk telefonisch benaderd worden als je, tijdens een potje browsen, nét weer iets te gretig op de een of andere aanbieding in gaat. Hoe dat precies in elkaar steekt weet ik niet, maar onlangs werd ik op mijn vaste nummer gebeld door mijn internet- en tv-provider met een aanbieding; als ik het goed begrepen heb zou ik voortaan minder betalen voor evenveel netten (inclusief voetbal én Max dus) en daarbij ook nog eens een hogere internetsnelheid krijgen. ,,En oh ja… beste meneer Thies Media Producties… (die jongen dacht dat dát mijn naam was) het is een zakelijk abonnement, zodat u bij eventuele storingen sneller geholpen wordt dan niet niet-zakelijke abonnees.”
Daar tegenover stond dat mijn vaste lijntje zou worden opgeheven en heel gek… dat zat me tóch niet lekker.
En dus hou ik mijn 078-nummer voorlopig maar weer een tijdje aan. Dit vanwege één stokoude tante en een nóg oudere voormalige buurman (vaste en vriendelijke criticaster van mijn columns) bij wie ik ‘onder de drie’ op de drukknop van zijn Blokker-seniorentoestel zit.