Ja, hij zit er weer aan te komen… na het weekend. Waar ik het over heb? Over Blue Monday? En… ziet u er tegenop? Gekke vraag, ik weet het, want volgens mij kán het eigenlijk helemaal niet… dat het op één specifieke dag in het jaar voor ons allemaal een soort eh… gemeenschappelijke sombermansdag is. Nou ja, je hebt natuurlijk, zeker in de wat grijze eerste maanden van het nieuwe jaar, allemaal wel eens zo’n ochtend dat je denkt: mag ik vandaag een keertje overslaan? Ik bedoel… slecht geslapen, druilweer, koffiecupjes op, stinkende brok hondenvoer op je nog blote voeten, later vanmiddag een wortelkanaalbehandeling en vanavond ook nog eens een afspraak met het mannetje dat altijd het belastingformulier invult. ,,Waarom heb je formulier 87b nou toch niet bijgesloten? En eh… ik mis de kilometerstanden over het derde kwartaal.’’
Zoiets dus… Blue Monday, maar dan grijs en niet per definitie op maandag.
Komende maandag is het dus weer zover… dan is het officieel Blauwe Maandag. Nee, dat heb ik niet verzonnen; er schijnt een heel wetenschappelijk verhaal achter te zitten… een soort rekenmodelletje waaruit zou blijken dat de maandag van de laatste volle week in januari de dag is waarop veel mensen zich een tikkie neerslachtig voelen. Dit als gevolg van het feit dat je goede voornemens alweer half in de prullenbak liggen, dat de zomervakantie nog vér weg is en dat dan allemaal op de eerste dag van een nieuwe werkweek gevuld met filerijke dagen waarop het laat licht en vroeg donker wordt. Mijn advies: komende maandag uurtje eerder opstaan, ‘Mr. Blue Sky’ van E.L.O over de speakers laten galmen, héél hard meezingen, scheutje Rutte in de ochtendkoffie, twee verschillende sokken aantrekken, ontbijten met Brokkingtaart of een Appelmarijn van Van der Sterre en dan wandelen tot de zon opkomt. Toegegeven, u komt dan ongetwijfeld te laat op het werk, maar geloof me… uw dag kan niet meer stuk.