Wat als? Het zijn twee simpele woordjes die voor columnisten nog wel eens een aardig fundament voor een column kunnen vormen. Nu ben ik geen historicus, maar ik ben wel een fervent volger van de podcast van Historicus Maarten van Rossem. Hij begon ooit eens een lezing met de hypothese: ‘Hoe zou Duitsland zich ontwikkeld hebben als de kleine Adolf in zijn jeugdjaren met zijn stepje door een stadsbus zou zijn overreden?’’ Was er dan ooit een Tweede Wereldoorlog gekomen, had er dan een Holocaust plaatsgevonden? Was Duitsland dan uiteindelijk toch de Europese grootmacht geworden die het vandaag de dag – onlangs de economische crisis aldaar – nog altijd is?
Het zijn vragen waarover je hooguit lekker een potje kunt speculeren, maar je hebt er verder eigenlijk niks aan; niet voor niets zijn ‘Wat-Als-scenario’s’ (hoe leuk ook) onder historici tóch een tikkie taboe. Ik kwam hierop toen ik het bericht las dat de Curaçaose architect Carlos ‘Carel’ Weeber onlangs op 87-jarige leeftijd is overleden. Hij is de man die, in de jaren zeventig, van het toenmalig Dordts gemeentebestuur de opdracht kreeg om van de destijds ernstig verpauperde wijk Bleijenhoek iets moois en nieuws te maken. En die opdracht vervulde hij met verve… althans, het wérd inderdaad iets nieuws, iets héél anders, maar eh… mooi? Ik wil niemand in Bleijenhoek beledigen hoor, maar dit buurtje, tussen Steegoversloot en Noordendijk is nou nooit bepaald een lust voor het oog geworden.  Weeber liet de wijk  destijds namelijk grotendeels platgooien en verving de eeuwenoude huizen door goedkope prefab sociale huurwoningen, die inmiddels ook al weer diverse keren gerenoveerd zijn. En nu wil ik Weeber absoluut niet met een nazi vergelijken, maar er schoot wél een malle ‘Wat-Als-gedachte’ door mijn hoofd… namelijk deze: hoe zou Bleijenhoek er vandaag de dag uit zien als niet ‘sloper’ Weeber, maar een meer op behoud gerichte architect hier destijds was ingehuurd? Hadden we dan een eh… heuse Dordtse Jordaan gehad?