Hoe groot is het drugsprobleem in deze stad? Het gemeentebestuur wil dat precies weten en heeft een wel heel specifieke methode gekozen om daar achter te komen. Welke methode? Heel simpel… door rioolwateronderzoek kom je er precies achter wat zich zoal in de plasjes van Schapekoppen bevindt, waaronder dus ook allerhande drugsresten.
Ik voorspel u nu al dat we op dit eiland geen brandschone plasjes hebben. Ik bedoel… misschien is úw plasje wel kraakhelder, maar we hebben het hier natuurlijk over gemiddelden.
Een jaar of tien geleden al liet de gemeente Sliedrecht een soortgelijk onderzoek doen en toen kwam aan het licht dat er in dit dorp relatief veel geblowd, gesnoven en geslikt wordt. In het Sliedrechtse riool, zo bleek, bevonden zich destijds dermate veel drugsresten dat een analyse van het plaatselijke afvalwater alle metertjes in het rood deed uitslaan. En daaruit mag je natuurlijk ook weer niet de conclusie trekken dat half Sliedrecht de neus volpropt (nogmaals… we hebben het hier over gemiddelden) maar getallen liegen nu eenmaal niet.
Meten is weten, luidt een aloud credo, maar toch… dan weet je het en wat dan? Ik bedoel… ook in Dordt zal het rioolwater ongetwijfeld resten blijken te bevatten van, ik noem maar wat, cocaïne, heroïne, XTC, speed, cannabis en ongetwijfeld ook van het misschien wel meest slopende goedje crystal meth. Alleen, wat doe je vervolgens met die informatie? De kosten van zo’n onderzoek bedragen al snel enkele tienduizenden euro’s, maar ik betwijfel of die kosten dan vervolgens een nuttige investering vormen in een daarop volgend nóg nauwgezetter afgestemd bestrijdings- en preventiebeleid. Feit is namelijk dat er niet alleen in Nederland, maar wereldwijd al zóveel van dit soort onderzoeken zijn gedaan, dat je eigenlijk al min of meer kunt voorspellen wat je straks in het Dordtse afvalwater gaat aantreffen. Ik zie zo’n onderzoek dus eigenlijk vooral als een soort derde pret-echo… leuk voor het fotoboek, maar goed beschouwd overbodig.