Nee, we zijn geen Rotterdam en Breda zullen we, qua gezelligheid, ook wel nooit naar de kroon steken; feit is en blijft dat Dordt de afgelopen decennia levendiger is geworden dan ooit tevoren. Op de Facebooktijdlijn van deze krant verzucht nog wel eens iemand dat ‘vroeger in Dordt alles beter’ was, maar dat zijn dikwijls types die de binnenstad sinds hun jeugd nauwelijks nog frequenteren en eigenlijk vooral heimwee hebben naar de tijd dat ze zelf nog vrij en ‘onverveerd’ waren.
Ik woon al héél lang in de binnenstad en heb Dordt in de afgelopen twintig jaar alleen maar leuker zien worden. Notoire mopperaars, die op de ‘socials’ hun digitale klaagmuurtje hebben gevonden, wentelen zich in voortwoekerende verontwaardiging en willen niet zien wat feiten en getallen al lang en breed aantonen, namelijk dat Dordt vandaag de dag méér bezoekers trekt dan ooit, dat het hier bulkt van de terrassen, dat er een immens cultureel en culinair aanbod is en dat je hier op zonrijke zaterdagen tegenwoordig bijna over de hoofden kunt lopen. En tuurlijk… er blijft (voor wie daar voor kiest) altijd wel iets te mopperen over: de koopavond is een aanfluiting (nagenoeg overal passé trouwens) en op een gemiddelde dinsdagavond kun je hier nog altijd overdwars een tukkie doen op de Voorstraat. Maar laten we eerlijk zijn… zijn Amersfoort of Deventer op druilerige dinsdagavonden dan zo levendig?
Jaren achtereen werd ik nagenoeg wekelijks bestookt met zure mail van een gefrustreerde oud-plaatsgenoot, die Dordt ooit inruilde voor Zuid-Limburg. Vanuit ‘zijn verweggistan’ volgde hij het Dordtse nieuws (en vooral mijn columns) obsessief en in vervelende brieven poogde hij bij voortduring ‘mijn ongelijk’ aan te tonen over nagenoeg alles wat ik in mijn stad als positief ervaar. Dit, zo vermoed ik, om het vertrek te rechtvaardigen uit de stad die hij bij vergissing verliet.
Onlangs hoorde ik dat hij verhuisd is… naar Dordt. Nee, die man was niet boos… hij had gewoon heimwee.