Alblasserdam… is dat nou een dorp met ballen of is hier sprake van een gevalletje zelfoverschatting? Want wat doe je als je 28 miljoen euro nodig hebt om het voormalige Nedstaal-terrein te kopen en je dat bedrag simpelweg niet op de plank hebt liggen? Dan stap je doodgemoedereerd naar de bank om dat geld te lenen. Nee… gebrek aan lef kun je het gemeentebestuur in ieder geval niet verwijten.
Volgens het college is regie hier het toverwoord. ,,Alleen op deze manier houden we megadistributiecentra buiten de deur,” aldus de wethouder die over de centen gaat. Op zich een nobel motief natuurlijk. Ik bedoel… niemand zit (waar dan ook) te wachten op de zoveelste oogtergende blokkendoos met een eindeloze stoet aan vrachtwagens die dag en nacht ‘gansgewijs’ het dorp in- en uitstampen.
Maar serieus: 28 miljoen euro? Daarmee kun je elke straat een verkeersdrempel geven, de kinderboerderij voorzien van knuffelalpaca’s én elke inwoner een elektrische bakfiets cadeau doen. Ondertussen bezet FNsteel – nou ja, althans voorlopig nog – een flink stuk van het terrein. Het is alsof je een villa koopt waar nog een complete familie in zit die niet van wijken wil weten.
Toch zit er ook wel iets moois aan dit plan. Ik bedoel… niks mis natuurlijk met een dorp dat zegt: ,,Wij bepalen onze toekomst het liefst zelf?”
Kortom, het gemeentebestuur voelt zich even stadsontwikkelaar, investeerder en visionair. En wie weet, misschien lukt het nog ook.
Toegegeven… dat de PvdA boos is snap ik eerlijk gezegd ook wel weer. ,,Je kunt dit eigenlijk niet uitleggen terwijl je de speeltuinvereniging vraagt zélf hun schommels te timmeren van gerecyclede doperwtenblikken.”
Intussen hebben de meeste andere partijen de champagne al koud gezet. Wordt dit het succesverhaal waarmee Alblasserdam straks de cover van ‘Gemeentelijke Investeringen voor Dummies’ siert? Laat ik het zó zeggen: ik hoop oprecht dat de rentelasten straks niet als sluipverkeer door de toekomstige jaarrekeningen van het Damdorp razen.