Mij spreekt het wel aan… dat voorstel van Johan de Vos, burgerraadslid van de ChristenUnie in Altena. Zijn idee: leg de nieuwe (broodnodige) hoogspanningsverbinding niet met masten dwars door de Biesbosch, maar onder de grond en om het natuurgebied heen. Een technisch alternatief, ingegeven door liefde voor landschap, vogels en gezond verstand.
Eerlijk is eerlijk: dat klinkt meteen een stuk aantrekkelijker dan hoogspanningsmasten in de Biesbosch.
Want niemand wordt vrolijk van die stalen gevaartes die straks wellicht boven een van de mooiste natuurgebieden van Nederland uittorenen. De Biesbosch is geen industrieterrein, maar een kwetsbaar moeraslandschap waar rust en ruimte schaars zijn. Toch wil netbeheerder TenneT (op zoek naar uitbreidingsmogelijkheden van het electriciteitsnet) hier nieuwe bovengrondse wisselstroomkabels aanleggen. Begrijpelijk, want Nederland verbruikt steeds meer stroom. Het net zit bommetjevol en zonder nieuwe verbindingen loopt de energietransitie vast.
Maar noodzaak betekent niet automatisch dat de goedkoopste oplossing ook de beste is. De Vos pleit voor een ondergrondse gelijkstroomkabel en technisch gezien kán dat gewoon. Toegegeven… financieel is het ingrijpender: zo’n oplossing kost immers een paar honderd miljoen méér en dat schrikt, zeker in tijden van stijgende energieprijzen en overheidsbezuinigingen, behoorlijk af.
Toch helpt perspectief. Ik bedoel… het totale project kost tientallen miljarden. In dat licht is een meerprijs van pakweg één procent geen onoverkomelijke luxe, maar een bewuste investering. Niet alleen in natuurbehoud, maar ook in leefbaarheid. Minder horizonvervuiling, minder verstoring van vogelroutes, geen masten vlak bij woonwijken. En – minstens zo belangrijk – meer draagvlak bij bewoners en gemeenten.
Ondergrondse kabels zijn lastiger te onderhouden en storingen zijn complexer. Dat is waar. Maar bovengrondse lijnen brengen weer hun eigen kosten mee, bijvoorbeeld door juridische procedures en maatschappelijk verzet. Dat soort vertragingen zijn ook niet bepaald goedkoop.
De kernvraag is dus simpel: durven we verder te kijken dan de korte termijn en de spreadsheet? Soms is een duurder plan gewoon verstandiger.
En ja… het is ook gewoon een mooier gezicht.